Danıştay danistay 2023/2016 E. 2025/4552 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/2016
Karar No : 2025/4552

DAVACI : ...Derneği
VEKİLLERİ : Av. ... - Av. ...

DAVALI :... Bakanlığı
VEKİLİ : Av. ...

DAVANIN KONUSU :
09/09/2022 tarihli ve 31948 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI :
Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile 09/09/2022 tarihinden önceki Yönetmeliklere göre yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla açılan kurumların binalarını ve hizmetlerini yeni Yönetmelikte getirilen bina ve fiziki mekan koşullarına uyum sağlamaları için 01/08/2024 tarihine kadar sürenin öngörüldüğü, bu sürenin sonunda binalarını uygun hale getirmeyen kurumların kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarının iptal edileceği, Yönetmelik yayımlanmadan önce açılan tüm kurumların yeni Yönetmeliğe tabi tutulmasının kazanılmış hakların ihlali niteliğinde olduğu, zira; mevcut kurumların binalarını ve hizmetlerini yeni yönetmeliğe uygun hale getirmeleri yönünden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin tüm şartlar yönünden yaklaşık birer yıllık süre öngörülmesi ve bu durumun teknik olarak yerine getirilmesi bir yıldan fazla uzun zaman gerektirecek değişiklikler yönünden kurumların mağdur olacağı, 02/07/2020 tarih ve 31173 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Mülga Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada Danıştay Sekizinci Dairesi’nin 09/02/2021 tarih ve E: 2020/5719 sayılı kararının da benzer yönde olduğu, ayrıca dava konusu düzenlemenin 5661 sayılı Kanun’un sistematiği ve ruhuna aykırı olduğu, geçiş hükmünün eksik ve yetersiz olduğu, iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALI İDARENİN SAVUNMASI :
02/07/2020 tarih ve 31173 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Mülga Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada Danıştay Sekizinci Dairesinin 09/02/2021 tarih ve E:2020/5719 sayılı kararında yer verilen gerekce doğrultusunda dava konusu düzenlemenin yürürlüğe girdiği, bu kapsamda; Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alan kurumların, kurum binaları ile akaryakıt istasyonları, yanıcı ve parlayıcı maddelerin üretildiği veya depolandığı yerler arasındaki emniyet mesafelerinin belirlenmesinde 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır. 14/8/1987 tarihli ve 87/12028 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzük hükümlerinin saklı olacağı kuralı ile bina ve fiziki mekana ilişkin ayrıma gidildiği ve sürenin dolmasını müteakip halen süreye ihtiyaç duyan ilgililerin talep etmesi halinde bir yıl daha sürenin uzatılabileceği kuralı ile makul sürenin tanınmasının amaçlandığı, dava konusu düzenlemenin yargı kararının gereği niteliğinde olduğu, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : ...
DÜŞÜNCESİ :Dava, 09/09/2022 tarihli ve 31948 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
Anayasa'nın "Yönetmelikler" başlığını taşıyan 124/1. maddesinde; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler, hükmüne yer verilmiştir.
25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde "10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." düzenlemesine yer verilmiştir.
09/09/2022 tarihinde yürürlüğe giren dava konusu Yönetmelikten önceki 02/07/2020 tarihli ve 31173 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve benzer düzenleme içeren 'Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada Danıştay Sekizinci Dairesi’nin 09/02/2021 tarihli ve E: 2020/5719 sayılı kararı ile; ''Barınma hizmeti vermek amacıyla açılan bu kurumların önceki düzenlemelerde yer alan standartlara uygun olmak suretiyle ve anılan düzenlemelere güvenerek ticari yatırım yaptığı ve madde hükmünde öngörülen süre içinde binalarını ve hizmetlerini yeni Yönetmelikte getirilen standartlara uygun hale getirmemeleri sonucunda kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının iptali gibi ağır bir yaptırım ile karşı karşıya kalacakları hususu dikkate alındığında; teknik olarak yerine getirilmesi bir yıldan daha fazla zaman gerektiren şartlar bakımından ayrı bir düzenlemeye yer vermeyen dava konusu Yönetmelik hükmünde hukuka uyarlık görülmemiştir.'' yolundaki gerekçe ile yürütmenin durdurulması isteminin kabulüne karar verilmiştir.
Davalı idarece daha sonra, 02/07/2020 tarihli ve 31173 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmış, yeni Yönetmelikte Danıştay Sekizinci Dairesince yukarıda belirtilen yürütmenin durdurulması kararı doğrultusunda değişikliğe gidilerek dava konusu Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının, ''Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunan kurumlar, 6 ncı maddenin yedinci fıkrasındaki şart hariç olmak üzere binalarını ve hizmetlerini 01/08/2024 tarihine kadar bu Yönetmelikte belirlenen şartlara uygun hale getirirler. Kurumların talepleri halinde bu süre Bakanlık tarafından bir yıl daha uzatılabilir. Bu tarihe kadar binalarını uygun hale getirmeyenlerin kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları iptal edilir. Kurumların binalarını uygun hale getirip getirmedikleri yapılan inceleme ve denetimlerle tespit edilir.'' şeklinde düzenlendiği görülmektedir.
Dava konusu hüküm ile; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunan yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla açılan kurumların binalarını ve hizmetlerini yeni Yönetmelikte getirilen bina ve fiziki mekan şartlarına uyum sağlamaları için 01/08/2024 tarihine kadar süre verilmiş, ayrıca kurumların talepleri halinde bu sürenin Bakanlık tarafından bir yıl daha uzatılabileceği de belirtilmek süretiyle bu sürelerin sonunda binalarını uygun hale getirmeyen kurumların kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının iptal edileceği kurala bağlanmıştır.
Buna göre, yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunan kurumlara yeni Yönetmelik hükümlerine uyum sağlamaları için 01/08/2024 tarihine kadar süre verildiği, kurumlara talepleri halinde bir yıl daha ek süre verilmesinin öngörüldüğü, böylece barınma hizmeti sunan kurumlara binalarını yeni yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmeleri için daha uzun ve makul bir süre tanındığı; öte yandan, dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesinin 7. fıkrası ile de, Kurum binaları ile akaryakıt istasyonları, yanıcı ve parlayıcı maddelerin üretildiği veya depolandığı yerler arasındaki emniyet mesafelerinin belirlenmesinde Binaların Yangından korunması Hakkında Yönetmelik hükümleri ile Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esasları konusunda ilgili düzenleyici tasarruf hükümlerinin uygulanacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, dava konusu Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının, üst hukuk normlarına ve yargı kararının gereklerine uygun olduğu sonucuna varıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ SÜREÇ:
Dava, ... Yükseköğrenim Erkek Öğrenci Yurdu kurucu temsilcisi olan davacı Dernek tarafından, 09/09/2022 tarihli ve 31948 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE :
İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 124. maddesinde; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." hükmüne yer verilmiştir.
5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun'un 1. maddesinde; "(Değişik 1. fıkra: 27.06.2019 - 7180 S.K/Madde 1) Gerçek ve tüzel kişiler tarafından yemekli ve yemeksiz öğrenci yurtları ve buna benzer kurumlar açılması ve işletilmesi ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığının, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığının iznine bağlıdır. İlgili Bakanlıklar bu yurt ve kurumları tespit edecekleri esaslara göre denetler.
…
(Ek 4. fıkra: 15.08.2017 - 694 S.KHK/Madde 19) (694 S. KHK Kabul: 01.02.2018 - 7078 S.K/Madde 19) Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar. Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri ilgisine göre Millî Eğitim Bakanlığı veya Gençlik ve Spor Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle belirlenir. Her ne ad altında olursa olsun, öğrenci barınma hizmetlerine ilişkin faaliyetlerin ruhsatsız yürütülmesi halinde brüt asgari ücretin yirmi katı idari para cezası uygulanır ve bu yerler valilikçe kapatılır. hükmü yer almaktadır.
Anılan Kanun'da atıf yapılan 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesinde ise; "10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." düzenlemesine yer verilmektedir.
09/09/2022 tarih ve 31948 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde; "Bu Yönetmeliğin amacı, yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla gerçek veya tüzel kişiler tarafından özel barınma kurumu açılmasına, işletilmesine ve denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir."; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde; "Bu Yönetmelik, yükseköğrenim öğrencilerine her ne ad altında olursa olsun barınma hizmeti sunmak amacıyla açılan ve işletilen kurumları ve bu kurumlarda çalışan personel ile barınan öğrencilere ilişkin iş ve işlemleri kapsar.
(2) Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından 16/8/1961 tarihli ve 351 sayılı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurt Hizmetleri Kanunu ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 184 ve 188 inci maddelerine göre açılan ve işletilen yurtlar ile 21/5/1986 tarihli ve 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanununa ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 184 ve 189 uncu maddelerine göre açılan ve işletilen sporcu eğitim merkezleri ve olimpik hazırlık merkezleri, 22/4/2022 tarihli ve 7405 sayılı Spor Kulüpleri ve Spor Federasyonları Kanunu kapsamındaki spor federasyonları tarafından açılan ve işletilen kamp merkezleri bu Yönetmelik kapsamı dışındadır."; "Dayanak" başlıklı 3. maddesinde; "Bu Yönetmelik, 24/3/1950 tarihli ve 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanunun 1 inci maddesi ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır."; "Geçiş hükümleri" başlıklı Geçici 1. maddede; "(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunan kurumlar 6ıncı maddenin yedinci fıkrasındaki şart hariç olmak üzere binalarını ve hizmetlerini 1/8/2024 tarihine kadar bu Yönetmelikte belirlenen şartlara uygun hale getirirler. Kurumların talepleri halinde bu süre Bakanlık tarafından bir yıl daha uzatılabilir. Bu tarihe kadar binalarını uygun hale getirmeyenlerin kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları iptal edilir. Kurumların binalarını uygun hale getirip getirmedikleri yapılan inceleme ve denetimlerle tespit edilir." hükümleri yer almakta olup; Geçici 1. maddede atıf yapılan Yönetmeliğin 6. maddenin 7. fıkrasında ise; kurum binaları ile akaryakıt istasyonları, yanıcı ve parlayıcı maddelerin üretildiği veya depolandığı yerler arasındaki emniyet mesafelerinin belirlenmesinde 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanacağı, 14/8/1987 tarihli ve 87/12028 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzük hükümlerinin saklı olduğu ifade edilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Anayasa'nın 125. maddesinin 4. fıkrasında, yargı yetkisinin, idarî eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu, hiçbir surette yerindelik denetimi şeklinde kullanılayacağı, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı verilemeyeceği ifade edilmiş; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 2. fıkrasında da benzer kurala yer verilmiştir.
İdari işlemler üzerindeki yargısal denetim, bu işlemlerin hukuka uygunluğunun saptanmasıyla sınırlıdır. İdarenin takdir yetkisinin denetimine yargı organları yönünden getirilen ve idari işlemlerin yalnızca hukuka uygunluk açısından denetlenebilecekleri biçiminde ifade edilen kural aynı zamanda idarenin takdir yetkisinin kullanılmasında uyması gereken sınırları da koymuş olmaktadır.
Başka bir anlatımla, idarelerin belirli bir kamu hizmetinin etkili ve verimli bir biçimde yürütülmesi, kamu yararının daha somut bir biçimde ortaya konulması için birden çok seçenekten birisini tercihte takdir yetkisiyle donatıldıkları durumda idari yargı organlarının bu yetkisini hukuka uygun olarak kullandığının saptanması koşuluyla idareyi bu seçeneklerden birisini tercihe zorlayacak ya da belli bir yönde işlem veya eylem tesisine zorunlu kılacak biçimde yargı kararı vermeleri Anayasa ve Kanun'un yukarıda belirtilen ilkeleriyle bağdaştırılamaz.
Konuya İlişkin olarak; doktrinde, idareye tanınan takdir yetkisinin kamu yararı amacına ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılmasının zorunlu olduğu, bu hususun, idarenin takdir yetkisi alanı içinde yaptığı işlemlerde hukuken geçerli nedenlere dayanılması ile sağlanacağı, idarenin gösterdiği sebeplerin yargı yerince tartışılacağı, idarenin gösterdiği sebeplerin yargı organınca uygun görülmemesi halinde maksat unsuru yönünden ya da maksat ve sebep unsuru yönünden aykırılık gerekçesiyle iptal edileceği, bir başka anlatımla; idarece işlem tesis gerekçesinin hukuken geçerli bir nedene dayandırılmaması halinde, işlemin tesisinde kamu yararı dışında başkaca bir amaçla hareket edildiği sonucuna ulaşılacağı, dolayısıyla buradaki sebep unsuru yönünden hukuka aykırılık durumunun, işlemi maksat unsuru yönünden sakatlayacağı ifade edilmiştir. (Nuri Alan, Türk İdari Yargısında Yerindelik ve Takdir Yetkisinin Değerlendirilmesi, İdari Yargıda Son Gelişmeler Sempozyumu, (10-11-12 Haziran), Ankara, Danıştay Yayınları,1982, Sf.54-55-56)
Yukarıda yer alan hükümlerden anlaşıldığı üzere; 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun ile 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla yine anılan normların verdiği yetkiye dayanılarak yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla gerçek veya tüzel kişiler tarafından özel barınma kurumu açılmasına, işletilmesine ve denetimine ilişkin usul ve esasların neler olduğu, kurum personelin taşıması gereken şartlar, kurum binalarının özellikleri, hizmetin sunumuna ilişkin ilkeler, barınma hizmeti verilebilecek öğrencilerin belirlenmesi ve öğrencilerin tabi olacakları kurallar vb. hususların tespitinin, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığının takdirinde olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır.
Öğrencilerin can ve mal güvenliğinin sağlanması ve barıma hizmetlerinin belirli bir standarda bağlanması amacıyla; gerek yeni açılacak kurumlar gerekse Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alan mevcut kurumlar için, değişen ve gelişen koşullar da dikkate alınarak, kurumlarca belirli şartları sağlanmasının istenilmesi mümkündür.
Bu bağlamda; anılan Yönetmelikte geçiş sürecine yönelik olarak; geçici maddelere yer verilmek suretiyle, halihazırda faaliyetine devam eden kurumlar için belirli bir süre öngörülerek, verilen süre içerisinde, kurumların Yönetmelikte belirlenen şartları sağlanması gerektiği kuralı benimsenmiş olup; barınma hizmeti sunumuna yönelik olarak; yeni açılacak ve halihazırda faaliyette olan kurumlara yönelik meri mevzuatta aranan şartların aranmasına yönelik düzenleme yapılmasında idarenin takdir yetkisi bulunmaktadır.
Öte yandan; davacı tarafından, mevcut kurumların binalarını ve hizmetlerini yeni Yönetmeliğe uygun hale getirmeleri yönünden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin tüm şartlar yönünden yaklaşık birer yıllık süre öngörülmesi ve bu durumun teknik olarak yerine getirilmesi bir yıldan fazla uzun zaman gerektirecek değişiklikler yönünden kurumların mağdur olacağı ileri sürülmektedir.
Dava konusu düzenlemeyle; önceki Yönetmeliklere göre yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla açılan kurumların binalarını ve hizmetlerini yeni Yönetmelikte getirilen bina ve fiziki mekan şartlarına uyum sağlamaları için 01/08/2024 tarihine kadar süre öngörüldüğü, bunun tek istisnasının; kurum binaları ile akaryakıt istasyonları, yanıcı ve parlayıcı maddelerin üretildiği veya depolandığı yerler arasındaki emniyet mesafelerinin belirlenmesine ilişkin şartlar olduğu, bunun dışında, öngörülen süre sonunda gerekli değişikliliklerin yapılamaması durumunda kurumların talep etmeleri halinde bu sürenin Bakanlık tarafından bir yıl daha uzatılabileceğinin hüküm altına alındığı dikkate alındığında; Yönetmelikte yer alan bir yıllık süre uzatım talebi yönünden sınırlama yapılmaksızın geçiş süreci kapsamında yapılacak her bir başvurunun konusuna ve şartlarına göre değerlendirme yapılarak süre uzatılabilmesine imkan tanındığı, bu durumun kurum sahipleri lehine uygulama niteliğinde olduğu, zira; konu ve şart yönünden sınırlamaya gidilmeyerek, teknik olarak yerine getirilmesi öngörülen süreden daha uzun zaman gerektiren bina ve fiziki mekana ilişkin şartlar yönünden kurumların mağduriyet yaşamalarının önüne geçildiği anlaşıldığından; davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.
Bu itibarla, 09/09/2022 tarihli ve 31948 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda, hukuka ve mevzuata uygun olduğu görüldüğünden davanın reddi gerekmektedir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1\. DAVANIN REDDİNE,
2.Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3\. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4\. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5\. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 14/05/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.