Danıştay danistay 2023/2923 E. 2025/2072 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/2923
Karar No : 2025/2072

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı
(...Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Petrolcülük Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Oto biodizel harmanlama belgesi olan davacı tarafından satın alınan 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan "oto biodizel" ticari tanımlı ürünün aynı listede yer alan oto biodizelli motorin imalinde kullanıldığından bahisle, 2019 yılının Ocak ve Şubat aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin yüklenilen özel tüketim vergilerinin nakden iadesi istemiyle yapılan başvurunun, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla davacıya oto biodizel satışı yapan mükelleflerin üretim izin belgesi bulunmadığının tespit edildiğinden bahisle reddine dair işlemin iptali ile iade talebine konu vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; Özel Tüketim Vergisi (I) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği uyarınca, "oto biodizel üretim izin belgesinin" Gelir İdaresi Başkanlığının yetkili birimi tarafından her takvim yılı için düzenlenerek üreticilere verileceği, daha önceden oto biodizel üretim belgesine sahip olan üreticilerin takip eden yıla ilişkin olarak içinde bulunulan yılın Aralık ayından itibaren yeni belge düzenlenmesini talep edebilecekleri, olayda, davacının oto biodizel satın aldığı, ... Yağ Sanayi Anonim Şirketi ve ... Biyodizel Tarımsal Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin 2018 yılında oto biodizel üretim izin belgesine sahip olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, ara kararına istinaden taraflarca ibraz edilen bilgi ve belgelerden, söz konusu şirketlerin 2018 yılının Aralık ayında 2019 yılı için izin belgesi talebinde bulunmaları üzerine, vergi dairelerince ... Yağ Sanayi Anonim Şirketi adına 27/02/2019 ve ... Biyodizel Tarımsal Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına 08/02/2019 tarihi itibarıyla geçerli olmak üzere oto biodizel üretim izin belgelerinin düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen şirketler hakkında herhangi bir olumsuz tespit yapılmadan üretim izin belgelerinin vergi daireleri tarafından yasal dayanağı olmaksızın geç düzenlenmesinin davacının aleyhine sonuç doğuracak şekilde yorumlanamayacağı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile iade talebine konu vergilerin tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacıya oto biodizel satışı yapan mükelleflerin, üretim izin belgesinin olmadığı döneme ilişkin iade talebinin yerine getirilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Olayda, davacı tarafından satın alınan oto biodizellerin motorin ile harmanlanması suretiyle imal edilen oto biodizelli motorin nedeniyle yüklenilen özel tüketim vergilerinin iadesinin istendiği, davacı hakkında düzenlenen inceleme raporunda, oto biodizel satışı yapan mükelleflerin izin belgelerinin kapsamı dışında kalan kısmına yönelik iade isteminin reddediliği anlaşılmış olup; oto biodizel üreten ve davacıya satış yapan mükelleflerin, biodizel işleme lisansları ile sanayi sicil belgelerinin bulunduğu, faaliyetlerinin olmadığına yönelik herhangi bir somut tespitin bulunmadığı, bu durumda, yalnızca Özel Tüketim Vergisi (I) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği uyarınca vergi dairesinden alınması gereken izin belgelerinin haklı bir sebebe dayanmaksızın 08/02/2019 ve 27/02/2019 tarihlerinden sonraki dönemi kapsayacak şekilde düzenlendiğinden bahisle nakden iade isteminin reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, temyize konu kararın anılan kısmının onanması; davacının, satın aldığı malların imalatta kullanılması nedeniyle iadeye hak kazandığı ileri sürülerek yapılan iade başvurusu tarihinden itibaren tecil faizi hesaplanması gerekirken, davacı tarafından satın alınması sırasında vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi üzerine ödenen vergilerin, tahsil tarihinden itibaren iade edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, kararın faizin başlangıç tarihine ilişkin kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan kararın dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrası ile iade talebine konu tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi isteminin idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davalı idarece temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.
Temyiz isteminin, temyize konu kararın faiz isteminin tahsil tarihinden idareye başvuru tarihine kadar olan kısmına yönelik bölümüne gelince;
İdareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrası, yargı yeri kararı uyarınca iadesi gereken bir miktar paranın, İdarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsamaktadır. Dolayısıyla, uyuşmazlık konusu tutarın idarenin tasarrufunda kaldığı süre için, faiz ödenmesi gerekmektedir.
Buna göre, ödenecek tecil faizinin hesaplanmasında başlangıç tarihinin vergilerin ödendiği tarih olarak değil, davacının iadeye hak kazandığını ileri sürerek yaptığı başvuru tarihinin esas alınması gerektiğinden, bu husus gözetilerek yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın anılan hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrası ile iade talebine konu tutarın idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3\. Kararın, tahsil tarihi ile idareye başvuru tarihi arasında geçen süreye ilişkin olarak faize hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasının ise BOZULMASINA,
4\. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar vermek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
5\. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 29/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.