Danıştay danistay 2023/1972 E. 2025/2019 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/1972
Karar No : 2025/2019

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... Tekstil Sanayi Limited Şirketi adına düzenlenen... sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesinin müeyyideli olarak kapatıldığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca, gümrük ve katma değer vergisi ile kaynak kullanımını destekleme fonu payının matraha eklenmesi suretiyle tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla davacı adına şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca 09/10/2015 tarihinde ticaret sicilinden re'sen kaydının silinen şirket adına alınan 23/6/2015 tarihli para cezası kararının tahsili amacıyla asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... ve ... sayılı ödeme emrinin 11/06/2018 ve 02/01/2019 tarihlerinde çıkış mercine iade edilmesi üzerine şirket ortağı sıfatıyla davacı adına ödeme emrinin düzenlendiği olayda, ödeme emri içeriği para cezası kararının asıl borçlu şirkete 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 197. maddesi uyarınca, gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihten itibaren üç yıl içinde tebliğ edilmediği, davalı idare tarafından zamanaşımını durduracak bir davanın varlığı konusunda herhangi bir bilgi ve belgenin dosyaya sunulmadığı, ödeme emri dayanağı para cezası zamanaşımına uğradığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emrine itiraz sebeplerinin böyle bir borcun bulunmadığı, borcun kısmen ödendiği ya da borcun zamanaşımına uğradığı sebepleri ile sınırlı olduğu, asıl borçlu şirket hakkındaki para cezası kararının 2018 yılında usulüne uygun olarak ilanen tebliğ edildiği, ödeme emri içeriği para cezası kararı kesinleştiğinden, dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dosyanın,19/10/2015 tarih ve 8928 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ile birlikte incelenmesinden, Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesine istinaden 09/10/2015 tarihinde ticaret sicilindeki kaydının silindiği, bu suretle tüzel kişiliğinin sona erdiği tespit edilen asıl borçlu şirket adına, ...tarih ve ... sayılı ödeme emrinin düzenlendiği, tüzel kişiliğinin sona ermesinden sonra, haklara sahip olması, borçlu kılınması ve temsili hukuken olanaklı bulunmayan tüzel kişiliği sona eren asıl borçlu şirkete ödeme emri tebliği herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağından, belirtilen nedenle kesinleşmediği anlaşılan amme alacağının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, temyize konu kararda sonucu itibariyle isabetsizlik görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1\. ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2\. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.