Danıştay danistay 2024/5604 E. 2024/5452 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/5604
Karar No : 2024/5452

TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...

2-(DAVACI) ... Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Binek otomobil alım satımı ve kiralama faaliyetinde bulunan davacının, teslimini yaptığı binek otomobiller %18 katma değer vergisi oranına tabi olduğu halde %1 oranında beyan ettiği, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, bazı araçları maliyetine ya da zararına sattığı, bir adet aracın satışını yasal defterlerine geç kaydettiği saptamalarına yer verilen vergi inceleme raporuna dayanılarak önceki dönemden devreden katma değer vergisinin azaltıldığı da gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre adına 2017 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2016 yılının Ocak ila Haziran ve Ağustos ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla azaltıldığı, öte yandan, teslimini yaptığı binek otomobillerin %18 katma değer vergisi oranına tabi olduğu belirtilmiş ise de söz konusu otomobillerin kiralama faaliyetinde kullanıldığı veya başka bir şekilde işletildiği yönünde herhangi bir saptama olmaksızın tesliminin % 18 katma değer vergisine tabi tutulamayacağı, tarhiyatın diğer kısmı ile 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi azaltılmış, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası kaldırılmış, 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare istinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine; istinaf başvuru harcı ve posta giderini verilen süresinde yatırmadığı anlaşılan davacı tarafından kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, davacı adına salınan vergi ve kesilen cezaların hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Davalı idarenin temyiz isteminin reddi, davacı temyiz isteminin ise incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacı adına salınan vergi ve kesilen czealara ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına taraflarca istinaf başvurularında bulunulduğu, Vergi Dava Dairesince, 22/04/2024 tarihli istinaf başvurma harcı ile posta ücretinin yedi gün içinde yatırılması istemli yazının, davacıya 27/04/2024 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu kararın gereğinin süresinde yerine getirilmemesi nedeniyle yedi gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere verilen davacı tarafından istinaf edilmemiş sayılması ile işin esasına girilerek otuz gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere verilen davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 10/07/2024 tarihinde taraflara tebliğ edildiği, davalı idarece, sözü edilen kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istemiyle belirtilen süre içinde temyiz dilekçesinin verildiği, davacı tarafından ise 02/08/2024 tarihinde Vergi Dava Dairesi kayıtlarına giren temyize cevap dilekçesiyle aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulu Kanunu'nun 45. maddesinin 2. fıkrasında, istinafın, temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu, 48. maddesinin 3. fıkrasında, temyiz dilekçelerinin, ilgisine göre kararı veren bölge idare mahkemesine, Danıştaya veya 4. maddede belirtilen mercilere verileceği ve kararı veren bölge idare mahkemesi veya Danıştayca karşı tarafa tebliğ edileceği, karşı tarafın tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde cevap verebileceği, cevap verenin, kararı süresinde temyiz etmemiş olsa bile düzenleyeceği dilekçesinde, temyiz isteminde bulunabileceği, bu takdirde bu dilekçelerin temyiz dilekçesi yerine geçeceği, 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, ilgili merciin, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın davalı idare aleyhine olan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup davalı idare temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, temyize cevap verenin, kararı süresinde temyiz etmemiş olsa bile düzenleyeceği dilekçesinde, temyiz isteminde bulunabileceği şeklindeki hüküm ancak ortada istinaf edilmek suretiyle istinaf incelemesinden geçerek verilmiş bir kararın bulunması halinde uygulanabilecek olup uyuşmazlıkta davacı yönünden, kararın istinaf edilmemiş sayılmasına hükmedildiği dolayısıyla istinaf merciince bu anlamda verilmiş bir karar bulunmadığı gibi davacı tarafından verilen temyize cevap dilekçesinde, vergi dava dairesi kararının "davacı yönünden kararın istinaf edilmemiş sayılmasına" dair hükmüne ilişkin olarak herhangi bir hukuka aykırılık nedeni ileri sürülmeksizin uyuşmazlığın esasına yönelik iddialarda bulunulduğu dikkate alındığında, incelenme olanağı bulunmayan davacı temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekmiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1\. Davalı idare temyiz isteminin reddine,
2\. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, aleyhe olan hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3\. Davacı TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
4\. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.