Danıştay 9. D 2024/212 K.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/3909 E. , 2024/212 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

DOKUZUNCU DAİRE

Esas No : 2023/3909

Karar No : 2024/212

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı

VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ... Teks. ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti'ye ait vergi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …,…,… sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen görüş ve öneri raporunda beyan edilen tutarlar ile alış belgeleri arasında bir uyumsuzluk bulunmadığı, davacının harici bir araştırma yapmadan mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğunu bilmesinin mümkün bulunmadığı, davacının görevinin, muhasebeciliğini yaptığı mükellefin defter ve belgelerini muhasebe kurallarına göre tutmak olduğu ve karşıt inceleme yapmak, araştırmak, rapor hazırlamak gibi yetkileri bulunmayan muhasebecilerin, gerekli araştırma ve incelemeyi yapmamaktan sorumlu tutulması ve bu durumu vergi dairelerine bildirmemekten dolayı vergi ve cezaların kendilerinden tahsil edilmesini gerektiren yasal düzenlemenin olmaması karşısında, davacının asıl borçlu şirketin sahte belge düzenleme eyleminden sorumlu tutulmasının cezaların kanuniliği ilkesine uygun düştüğünden söz edilemeyeceğinden, müteselsil sorumluluk esasları uyarınca düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar vermiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden; dava konusu ödeme emirlerinin içeriği kamu alacaklarının 2017 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2017/Temmuz-Eylül ve 2017/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası ve ferileri olduğu, davacı adına düzenlenen sorumluluk raporunda, davacının şirkete ait 2017/Haziran dönemine ilişkin katma değer vergisi beyannamesi ile 2017/Nisan-Haziran dönemine ilişkin geçici vergi ve muhtasar beyannameleri ve 2017/Haziran dönemine ilişkin BA ve BS formlarının düzenlediğinin belirtiltiği, dolayısıyla dava konusu ödeme emirleri ile davacının sorumluluğuna yönelik olan düzenlenen raporun farklı dönemlere ait vergi ve cezalar içerdiği, bu durumda; beyanname vermediği dönemlere ait vergi ve cezalardan sorumlu tutulması mümkün olmayan mali müşavir davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı, istinafa konu kararda sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmadığından, kararın gerekçe yönünden kaldırılarak davanın belirtilen gerekçeyle kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Genel Tebliğ uyarınca serbest muhasebeciler ve serbest muhasebeci mali müşavirlerin defterlerini tuttukları ve beyannamelerini imzaladıkları mükelleflerin hesap ve işlemlerinin doğruluğundan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Davalının temyiz isteminin reddine,

2…. Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi . . . Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.