Danıştay 4. D 2024/218 K.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2023/6807 E. , 2024/218 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

DÖRDÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2023/6807

Karar No : 2024/218

TEMYİZ EDEN (DAVACI): … Petrol Ürünleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Büyükşehir Belediye Başkanlığı

VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:

Dava konusu istem: Davacı tarafından; İzmir İli, Karabağlar İlçesi, … Caddesi, No:… adresinde bulunan "akaryakıt satış istasyonu ve oto yıkama faaliyetleri" için düzenlenmiş işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunan işyerine, (LPG) otogaz satış istasyonu ilave etme talebinin reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; mevcut ruhsatlı ve lisanslı akaryakıt satış istasyonu alanı içine (LPG) otogaz satış istasyonu ilave etmek isteyen davacının 06/05/2014 tarihinde ruhsat müracaatında bulunduğu, Danıştay Onuncu Dairesinin 04/05/2011 günlü, E:2008/3113, K:2011/1728 sayılı kararı ile Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik'te yer alan akaryakıt ve LPG istasyonlarında asgari emniyet mesafelerinin belirtildiği "Çizelge Ek-13"ün iptal edilmiş olduğundan, emniyet mesafelerinin TS 12820 ve TS 11939 standartlarında belirtilen değerlere göre belirlendiği, davacının da ilave LPG tesisine ilişkin kurulumların TS 11939 ve TS 12820 standartlarında belirtilen emniyet mesafelerine uygun olarak tamamlandığı, ancak Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 10/12/2014 tarih ve E:2012/54, K:2014/4861 sayılı kararı ile iptale ilişkin kararın bozulduğu, bu defa tekrar uygulanmaya başlayan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmeliğe göre istasyonda yapılan değerlendirmede, LPG tankı ve LPG dispenserlerinin bahse konu Yönetmeliğin Ek-13'te belirtilen asgari emniyet mesafelerini sağlamadığının tespit edildiği ve davacının ruhsatına otogaz satış istasyonu ilave edilmesi talebinin reddedildiği, LPG ikmal istasyonlarında emniyet mesafelerinin Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmeliğin Ek-13’te yer alan uzaklıklara uygun olması, hukukun genel ilkelerine göre kazanılmış hak kavramından bahsedebilmek için somut durumda kamu düzenine ilişkin emredici hükümlere aykırılık bulunmaması gerektiği anlaşıldığından sözkonusu işyerinde (LPG) otogaz satış istasyonu faaliyetinin mevzuata uygun düşmeyeceği, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, mevcut istasyonda LPG satışı yapabilmek için gerekli tüm işlemlerin mevzuata ve standartlara uygun olarak idarenin denetim ve gözetiminde yerine getirildiği, başvuru tarihinde yürürlükte olan mevzuat hükümlerinin uygulanarak, kazanılmış haklarının korunması gerektiği, idarenin geç işlemesinden doğan olumsuzlukların davacıya yansıtılamayacağı, idarenin güvenilirliği ve hukukiliği ilkesinin ortadan kaldırıldığı belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin reddine,

2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi . . . İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.