Danıştay 3. D 2024/76 K.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/4337 E. , 2024/76 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2023/4337

Karar No : 2024/76

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...

VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ...Vergi Dairesi Müdürlüğü/...

VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacının işe başlama bildiriminde bulunulması üzerine ortağı olduğu ...Nakliyat İnşaat ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında yapılan inceleme neticesinde şirketin 01/01/2016 tarihi itibarıyla münhasıran komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği tespit edilerek mükellefiyet kaydının re'sen terkin edilmiş olması nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında söz konusu şirkete ait vergi borçlarının ödenmesi ve teminat istenilmesine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Nakliyat İnşaat ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamaların, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, ortağı olduğu şirket hakkında olumsuz tespitler bulunan davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında ödeme ve teminat gösterme zorunluluğu bulunduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : ...Nakliyat İnşaat ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketinin %50 hissesine sahip ortağı olduğu, şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun kendisine tebliğ edilmediği, şirketin kuruluşundan itibaren sahte fatura düzenlediği yolunda bir tespit bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 153/A maddesinin birinci fıkrasında münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirilmiş olmasının arandığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: 6183 sayılı Kanun'un ikinci bölümünde teminat isteme işleminin ortaklar hakkında da tesis edilebileceğinin hükme bağlandığı, uyuşmazlık konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ :Uyuşmazlık konusu olayda davacının ortağı olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda şirketin 03/01/2011 tarihinde faaliyete başladığı, 01/01/2016 tarihine kadar gerçek bir ticari faaliyetinin bulunduğu, bu tarih itibarıyla düzenlediği faturaların gerçek bir hizmet ifasına veya mal teslimine dayanmayan komisyon gelir elde etmek amacıyla düzenlenmiş olduğu tespitine yer verilmiştir. Dolayısıyla davacının ortağı olduğu şirketin 213 sayılı Kanun'un 153/A maddesinin birinci fıkrasında belirtilen başkaca bir ticari, zirai ve mesleki faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğine dair şartın gerçekleşmediği anlaşıldığından, temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin reddine,

2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca . . . TL maktu harç alınmasına,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.