Danıştay 3. D 2024/418 K.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/3984 E. , 2024/418 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2021/3984

Karar No : 2024/418

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) …

VEKİLİ: Av. …

                                                2.  (DAVALI) …Vergi Dairesi Müdürlüğü/…

VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU : …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı adına, adi ortaklık şeklinde, POS cihazı kullanmak suretiyle yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca 2015 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile Ekim-Aralık 2015 dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonu kararının dayanağı olan ve dava dışı … hakkında tanzim edilen …tarih ve …sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, 2014 ve 2015 yıllarında gerçek bir ticari faaliyetin bulunmadığı, gerçekleştirilen faaliyetin POS cihazı kullanmak suretiyle ödünç para vermek olduğu ve bu durumun devamlılık arz ettiği, davacının da adı geçen şahısla ortak hareket ettiği hususlarının hukuken yeterli açıklıkta ortaya konulduğu sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan söz konusu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :

Davacı tarafından, olayda re'sen tarh nedeninin bulunmadığı, vergi tekniği raporu tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı, varsayıma dayalı olarak somut bir tespit olmaksızın tarhiyat yapıldığı, ancak ceza yargılamasında değerlendirmeye konu olabilecek hususlar hakkında idarece kesin yargıya varıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz istemlerinin reddine,

2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY :

Dava konusu uyuşmazlıkta vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren fiil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde düzenlenen fiilerden hiçbirisine uymadığından davacı adına gelir vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısmının da kaldırılması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi yolundaki Vergi Mahkemesi kararının söz konusu hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun reddedilmesinde hukuka uyarlık görülmediğinden değinilen hülüm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına bu yönden katılmıyorum.