Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi 2026/1031 E.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2026/1031 - 2026/1053
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2026/1031
KARAR NO : 2026/1053
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/04/2026
NUMARASI : 2024/488 E. - 2026/122 K.

DAVANIN KONUSU : Endüstriyel Tasarımın Hükümsüzlüğü Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 02/04/2026 tarih ve 2024/488 E. - 2026/122 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, davalı tarafın, 2015/06048 sayılı "... şekli" ibareli ve 2013/04400 sayılı "... şekli" ibareli ambalaj tasarımı başvurusunda bulunduğunu, tasarım tescillerinin TÜRKPATENT tarafından “yenilik” ve “ayırt edicilik” araştırılması yapılmadan gerçekleştirildiğini, davalı tarafın ambalaj tasarımlarında yer alan "kral tacı" şeklinin anonimleştiğiri, daha önce gerek başka sınıflarda gerekse davalı tarafın ticari faaliyetini sürdürdüğü ateşli silah, av tüfekleri sektöründe tescil edildiğini, davalı tarafın ambalaj tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik özelliğine sahip olmaması nedeni ile hükümsüz kılınmasının gerektiğini, "...+TAÇ ŞEKLİ" daha önce marka olarak tescil edildiğinden davalının kanunu dolanmak ve tescil engelini aşmak için kötü niyetle tasarım başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek, 2015/06048 ve 2013/04400 numaralı ambalaj tasarımlarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Şirket vekili, davacının kendi tescilli markalarını, tescil edilen şeklinden çok farklı biçimde kullanarak, müvekkilinin tescilli marka ve tasarım haklarını ihlal edecek biçimde haksız rekabette bulunduğunu, müvekkili tarafından bu davanın davacısına karşı Ankara 2. FSHHM'nin 2018/321 E. Sayılı dosyası ile 2012/08227-1 sayılı tasarıma tecavüz niteliğindeki eylemleri nedeniyle dava açıldığını, düzenlenen bilirkişi raporuna istinaden mahkemece ara kararla davalının müvekkilinin marka ve tasarım haklarında tecavüz niteliğinde olan ürünlerinin üretiminin durdurulmasına, anılan ürünlerin piyasaya sürülmüş olanlarının toplanmasına ve piyasada dolaşımının engellenmesine dair ihtiyati tedbir kararı verildiğini, davacının buna karşılık Ankara 2. FSHHM'nin 2021/189E. sayılı dosyası ile müvekkiline ait 2012/08227-1 numaralı tasarımın hükümsüzlüğünü talep ettiğini, bundan beş ay sonda da işbu hükümsüzlük davasını açtığını, dava konusu tasarımların üzerinde bulunan taç figürünün yine müvekkilinin kardeş firması olan dava dışı ... A.Ş. tarafından tescillendiğini, 2017 yılından bu yana davalı tarafından marka lisans sözleşmesi uyarınca kullanıldığını, ... A.Ş. adına tescil edilmiş ilk "..." ibareli markanın 2007/40100 numaralı marka olduğunu, dava konusu tasarımda kullanılan logonun ise 2018/25238 numaralı marka olduğunu, müvekkilinin kardeş firması tarafından tescil edilmiş ve marka lisans sözleşmesi ile kullanım hakkı kendisine verilmiş bir markayı ve bu marka kapsamında tescil edilmiş logoyu, kendi ürününün ambalaj tasarımlarında kullanmasının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, davacı tarafından sunulan 2005/32113 tescil numaralı "Kral+Taç Şekli", 102239 tescil numaralı "..." , 86747 tescil numaralı "..." , 175813 tescil numaralı "...+taç şekli" ya da WIPO kapsamında tescilli olduğunu tespit ettikleri diğer sınai mülkiyete konu hakların da birer marka olduğunu, davacının kendisine bile ait olmayan, dava dışı üçüncü şahıslar adına tescilli markalarda taç figürü bulunması nedeniyle müvekkiline ait tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını iddia ettiğini, müvekkilinin tasarımlarının bir bütün olarak aynısının müvekkilinin dava konusu tasarımın tescili için başvuru yaptığı tarihten önce, dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmuş olduğunu kanıtlayacak herhangi bir delil ortaya koyamadığını, davacının bu davayı açmakta kötüniyetli olduğunu, davacının WIPO tescilli çeşitli markaları delil olarak sunmuş olmasına rağmen, herhangi bir tasarım örneğini delil olarak sunamadığını, re'sen araştırma ilkesinin geçerli olmadığı bu "tasarımın hükümsüzlüğü" davasında davacının kendi bulamadığı, dosya kapsamında sunamadığı ve temin edemediği delillerin bilirkişi heyeti tarafından toplanmasını talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2013/04400 ve 2015/06048 sayılı tasarımların, hükümsüzlüğe mesnet 2012 08227/1 sayılı tasarım karşısında ayırt edici olmadığı, dolayısıyla 2012 08227/1 sayılı tasarım nedeniyle 2013/04400 ve 2015/06048 sayılı tasarımların hükümsüzlüğü koşullarının uyuşmazlıkta mevcut olduğu, yapılan mutlak yenilik incelemesi neticesinde dava konusu tescilli tasarımın mutlak yenilik niteliğini etkileyecek yukarıdaki tasarım dışında başkaca bir tasarıma ulaşılamadığı, davacı vekilinin hükmün ilanı talebinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davaya konu 2015/06048 ve 2013/04400 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 51/4.maddesi uyarınca kararın kesinleşmesini müteakip resen Türk Patent’e gönderilmesine, ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, mahkemece hükümsüzlük kararına mesnet alınan 2012/08227/1 sayılı tasarımın müvekkili adına tescilli ve hukuken geçerli bir tasarım olduğunu, tasarım hukukunun amacının tescil sahibinin kendi içindeki ürün çeşitliliğini engellemek değil üçüncü kişilerin haksız taklitlerini önlemek olduğundan müvekkilinin kendi önceki tescilli tasarımının sonraki tasarımların hükümsüzlüğü için dayanak olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin tasarımının yenilik ve ayırt edicilim kriterlerini sağladığını, tasarımcının seçenek özgürlüğü ve teknik zorunlulukların ihmali yönünden gerekli incelemenin yapılmadığını, renk farklılıklarının tasarımların genel görünümlerini etkilemeyen detay seviyesindeki farklılık olarak nitelendirilmesinin bilgilenmiş kullanıcı algısından uzak olduğunu, davacının müvekkilinin tasarım hakkını ihlal eden ve haksız rekabete sebep olan eylemleri üzerine açılan Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2018/321 Esas sayılı dosyasında müvekkili lehine karar verildiğini, işbu davanın, anılan tecavüz ve haksız rekabete dayalı davaya karşı misilleme olarak kötüniyetle açıldığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü ve hükmün ilanı istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı Şirket'e ait, dava konusu 2015/06048 ve 2013/04400 sayılı tasarımların, davacı tarafından mesnet gösterilen, yine davalıya ait 2012/08227/1 sayılı tasarım karşısında ayırt edici olmadığının, renk kullanımından ibaret farklılığın tasarımlara ayırt edicilik katmadığının endüstriyel tasarımlar konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen çelişki giderici 19/11/2025 tarihli rapor ve 12/02/2026 tarihli ek raporla tespit edildiği, alınan rapor ve ek raporun usul ve yasaya uygun, denetime elverişli bulunduğu, bu nedenle mahkemece hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcı peşin olarak alındığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 15/05/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 15/05/2026

Başkan Üye Üye Katip Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.