Antalya BAM 11. HD 2021/1689 E. 2024/708 K.

T.C.

ANTALYA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ANTALYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 19/04/2021

DAVANIN KONUSU: Ticari Şirket (Sermaye Artırımından Kaynaklanan)

GEREKÇELİ KARAR

YAZIM TARİHİ: 19/04/2021

İlk derece mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi.

Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:

Davacılar vekili, davalı şirketin yönetim kurulu kararı ile sermaye artırımına karar verdiğini ve rüçhan hakkını kullanmak üzere çağrıda bulunulduğunu, bu kararın 17/03/2020 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlandığını, davalı şirketin esas sermaye sistemini benimsemiş olması karşısında sermaye artışına karar vermeye yetkili organının genel kurul olduğunu, bu konuda yetkisiz olan yönetim kurulunun aldığı sermaye artışına ilişkin kararın batıl olduğunu belirterek, sermaye artışına ilişkin yönetim kurulu kararının butlanının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

DAVALININ SAVUNMALARININ ÖZETİ:

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, müvekkili şirketin 17/03/2020 ilan tarihli davaya konu yönetim kurulu kararı ardından alınan 18/03/2020 tarihli karar ile sermaye artışına ilişkin yönetim kurulu kararının olağanüstü genel kurulda görüşülmesine karar verildiğini, 08/04/2020 tarihli genel kurul kararıyla da sermaye artırımına gidildiğini, davacıların ise bu genel kurul toplantısına katılmadıkları gibi muhalefet şerhi de koymadıklarını, müvekkili şirket yönetim kurulunun aldığı kararla TTK’nın 461/3 maddesine uygun olarak pay sahiplerine rüçhan hakkını kullanmaları için 15 günlük süre verdiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, davalı şirketin yönetim ve genel kurul karar defterlerinin temini üzerine şirket yönetim kurulunun 06/03/2020 tarihli kararı ile davaya konu sermaye artışına karar verdiği, sermaye artışı hususunda karar vermeye yetkili şirket organının şirket genel kurulu olduğu, genel kurulun bu yetkisinin devredilemez bir yetki olduğu, yönetim kurulunun sermaye artışına ilişkin kararını onaylamasının sonuca bir etkisinin olmadığını, butlanın tespiti için açılacak davalarda kanunda herhangi bir hak düşürücü süre öngörülmediğini belirterek, davanın kabulüne ve davalı şirketin sermaye artışına ilişkin 06/03/2020 tarihli yönetim kurulu kararının butlanının tespitine karar vermiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin 17/03/2020 ilan tarihli sermaye artırımı ve rüçhan hakkının kullanımıyla ilgili yönetim kurulu kararı ardından alınan 18/03/2020 tarihli yönetim kurul kararıyla sermaye artışına ilişkin yönetim kurulu kararının olağanüstü genel kurulda görüşülmesine karar verildiğini, 08/04/2020 tarihli genel kurul kararıyla da sermaye artırımına gidildiğini, hukuken geçerli olan kararın bu 08/04/2020 tarihli karar olduğunu, davacıların bu toplantıya katılmadıkları gibi karara da muhalefet etmediklerini belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Dava, şirket yönetim kurulunun sermaye artışına ilişkin kararının butlanına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgiler, yasaya uygun gerektirici nedenler, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması, HMK'nın 355/1 maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına; ana sözleşmesine göre davalı şirketin "esas sermaye" sistemini kabul etmiş olması, TTK’nın 456/2. maddesine göre esas sermaye sisteminde sermayeyi arttırmaya genel kurulun yetkili olması, genel kurulun bu yetkisinin TTK’nın 408/2-a maddesine göre devredilemez nitelikte bir yetki olması ve bilahare genel kurulun aynı yönde karar almasının davacıların belirtilen yönetim kurulu kararının butlanının tespitini istemekteki hukuki yararlarınını ortadan kaldırmaması, yönetim kurulunun davaya konu 06/03/2020 tarihli kararının TTK’nın 391. maddesi kapsamında “Diğer organların devredilemez yetkilerine giren" bir karar niteliğinde olması, kanunda butlanın tespiti için öngörülmüş bir hak düşürücü sürenin olmaması karşısında; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği anlaşıldığından aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1. Davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b. 1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 427,60 TL maktu istinaf karar harcından peşin olarak yatırılan 59,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 368,30 TL istinaf karar harcının davacı taraftan tahsili ile Hazine'ye GELİR KAYDINA, harç tahsil müzekkeresinin ilk derece mahkemesince YAZILMASINA,

3. Davalının istinaf başvurusu nedeniyle yaptığı yargılama masraflarının kendi üzerinde BIRAKILMASINA,

4. Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince ilgilisine İADESİNE,

5. İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından davacı lehine vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,

6. Kararın ilk derece mahkemesi tarafından taraflara TEBLİĞİNE,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 bendi gereğince aynı kanunun 361/1 maddesi gereğince Dairemiz kararının tebliğinden itibaren İKİ HAFTALIK süre içinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verildi.25/04/2024

...