Ankara BAM 4. HD 2024/409 E. 2024/575 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 4. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/409 - 2024/575

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

4. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2024/409

KARAR NO : 2024/575

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2023

NUMARASI : 2023/659 E. 2023/699 K.

DAVACI :

VEKİLİ

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Alacak

KARAR TARİHİ : 05/04/2024

KARARIN YAZIM TARİH : 05/04/2024

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, taraflar arasında imzalanan menajerlik ücret sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının tacir olmaması nedeniyle davanın mutlak ticari dava niteliğinde olmadığı, bu nedenle davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek, "dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine" dair verilen karara karşı davacı tarafından; davalı Kulübe aracılık hizmeti sunduğu ve bu hizmet karşılığında aralarında bulunan 'Menajerlik Ücret Sözleşmesi' gereğince 2020/2021 futbol sezonuna ait 33.040,00-Euro miktarındaki ücrete hak kazandığı, uyuşmazlığın fatura alacağından kaynaklandığı, davaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Gerek istinaf sebebi yapılan ve gerekse HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni nedeniyle resen dikkate alınması gereken hususların incelenmesinde;

Uyuşmazlık, mahkemece verilen görevsizlik kararının isabetli olup olmadığı noktasındadır.

5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun 6. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi gereğince, genel görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir. Asliye ticaret mahkemeleri ise özel mahkeme niteliğindedir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5'inci maddelerinde ticari dava düzenlenmiş olup TTK'nın 4. maddesine göre bir davanın ticarî dava sayılması için ya uyuşmazlık konusu işin tarafların her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olması ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya asliye ticaret mahkemesince bakılacağı yönünde bir düzenleme bulunması (mutlak ticari dava olması) gereklidir. Aynı Kanun'un 5'inci maddesinde ticari davaların Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği ve Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişkinin de görev ilişkisi olduğu belirtilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticarî iş sayılan işin, diğeri için de ticarî iş sayılması, davanın niteliğini ticarî hale getirmeyecektir. Zira; Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticarî dava sayılan davalar haricinde, ticarî davayı ticarî iş esasına göre değil, ticarî işletme esasına göre belirlemiş olup işin ticarî nitelikte olması veya sayılması, davanın ticari dava olarak kabulü için yeterli değildir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa;

Dava, menajerlik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalı Kulüp tacir olmadığından, tarafların sıfatına ve davanın niteliğine göre olayda mutlak ya da nispi nitelikte bir ticari dava bulunmamaktadır. Bu nedenle davada Asliye Ticaret Mahkemesi görevli değildir.

Her ne kadar, 7036 sayılı Yasa'nın göreve ilişkin 5/1/a maddesinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 2. Kısmının altıncı bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğu düzenlenmiş ise de, davacı, ... ... Ltd. Şti'.nin münferiden temsile yetkili temsilcisi olup, sözleşmenin üçüncü maddesine göre menajerlik ücreti için ... ... Ltd. Şti. tarafından fatura düzenleneceği kararlaştırılmış olduğundan, somut olayda taraflar arasında iş mahkemesinin görevi kapsamında olan bir hizmet akdi bulunduğundan da söz etmek mümkün değildir. O halde davada görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi olup, mahkemece verilen görevsizlik kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM :Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1. Davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Alınması gereken 427,60. TL istinaf karar ve ilam harcından davacı tarafından yatırılan 269,85. TL harcın mahsubu ile bakiye 157,75. TL'nin davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

3. İstinaf yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuran davacı üzerinde bırakılmasına,

4. İstinaf kararının yerel mahkemesince taraflara tebliğine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 05/04/2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip