Ankara BAM 35. HD 2022/2159 E. 2024/364 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

35. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/2159 - 2024/364

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

35. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/2159

KARAR NO : 2024/364

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2021

NUMARASI : 2016/1003 Esas 2021/705 Karar

DAVACI :

VEKİLLERİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat

KARAR TARİHİ : 13/03/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 05/04/2024

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24/03/2013 tarihinde davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalanan aracın davacının içinde yolcu olduğu araca arkadan çarpması sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek geçici iş gücü kaybı, sürekli iş gücü kaybı ve bakıcı gideri zararı olmak üzere 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacıya kaza nedeniyle 93.247,06 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı ödendiğini diğer tazminat taleplerinin sigorta teminatı kapsamı dışında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın, trafik kazasından kaynaklanan iş gücü kaybı tazminatı ve bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkin olduğu; 24/03/2013 tarihinde düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında davalı tarafın trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda sol şeritte seyreden davacının içinde yolcu olduğu araca arkadan çarpması şeklinde kazanın meydana geldiğinin anlaşıldığı, AÜTF tarafından düzenlenen 23/03/2018 tarihli raporda davacının sürekli iş gücü kaybının olmadığı, 6 ay süreyle geçici iş gücü kaybına uğradığının belirtildiği, davacının itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 25/09/2019 ve 12/007/2021 tarihli raporlarda davacının sürekli iş gücü kaybına uğramadığı, 6 ay süreyle geçici iş gücü kaybına uğradığının belirtildiği, davacının kaza sonrasında sürekli iş gücü kaybına uğramadığı ve 6 ay süre ile geçici iş gücü kaybına uğradığı anlaşılmakla; 6 ay süreli geçici iş gücü kaybı tazminatı ile bakıcı gideri tazminatı net ve brüt asgari ücret üzerinden 2013 kaza tarihindeki verileriyle hesaplandığında davalı sigorta şirketi tarafından davacıya yapılan ödeme ile davalının sorumluluğunun sona erdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; müvekkilinin kaza nedeniyle tam manasıyla iyileşemediğini, işitme kaybının hala devam ettiğini, ağırlık kaldırmakta ve merdiven çıkmakta zorlandığını, bu nedenle alınan raporları kabul etmediklerini, müvekkilinin Karacabey Devlet Hastanesinden alınan raporda %28 oranında özürlü olduğunun tespit edildiğini, söz konusu rapordan sonra müvekkilinin durumunun ağırlaştığını ve maluliyetinin arttığını, ATK raporunda söz konusu rapordan bahsedilmediğini, raporlar arasında çelişki bulunduğunu, çelişki nedeniyle Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili davadan önce davalı sigorta şirketine müracaatı üzerine ödeme yapılmış ise de yapılan ödemenin yetersiz olduğundan bahisle bakiye zararını istemiş, mahkemece alınan maluliyet raporuna göre davacının sürekli maluliyeti bulunmadığı, sigorta şirketi tarafından davadan önce yapılan ödeme ile sorumluluğunun sona erdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Davacının 24/03/2013 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde yaralanması nedeniyle açılan maddi tazminat istemli davada, mahkemece A.Ü.T.F. Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 23/03/20218 tarihli, davacının kazaya bağlı tedavi evrakları incelenerek, muayenesi yapılmak suretiyle son durumu değerlendirilerek tanzim edilen raporda, kaza tarihinde yürürlükte bulunan "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerince yapılan değerlendirmede, davacının kazaya bağlı sürekli maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, davacının itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından alınan raporda da, son durum raporları ve mevcut şikayetlerinin kaza ile illiyeti değerlendirilerek "Kişiye ait dosyaya ekli grafilerin Kurulumuzca incelenmesinde; “24/03/2013 tarihli servikal BT’de servikal lordozun düzleşmiş olduğu, C5-6 düzeyinde hafif kifotik angülasyon izlendiği, vertebra korpus köşelerinde osteofitir sivrileşmeler, dejeneratif değişiklikler izlendiği, akut travmatik osseöz patoloji izlenmediği tespit edildiğine göre;" denilerek, meydana gelen trafik kazası nedeniyle "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığının raporda belirtildiği, her iki raporun aynı mahiyette olduğu, raporlar arasında çelişki bulunmadığı görülmüştür.

Davacı vekili, davalının Devlet Hastanesinden alınan engelli raporu olduğunu ileri sürerek rapora itiraz etmiş ise de, söz konusu rapor Engelli Sağlık Kurulu Raporu olduğundan, kaza tarihinde çalışma gücü kaybının tespitinde uygulanacak yönetmelik olmaması yanı sıra davalının kazaya bağlı yaralanması nedeniyle oluşacak maluliyetten sorumlu olması karşısında, mahkemece alınan raporda tedavi evrakları incelenerek, mevcut rahatsızlığının kaza ile illiyetinin kanıtlanamamış olmasına ve aynı yönetmelik çerçevesinde mahkemece alınan iki rapor arasında çelişki bulunmamasına göre davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, göre; davacı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1. Davacı vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1. b. 1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Davacıdan alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, peşin alınan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3. Davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4. Kararın taraflara usulüne uygun şekilde tebliğine,

5. HMK'nın 333. maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

Dair, duruşma açılmadan dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 361/1 maddesi uyarınca kararın usulen tebliğinden itibaren 2 HAFTA İÇERİSİNDE TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 13/03/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.