Ankara BAM 35. HD 2022/1930 E. 2024/209 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 35. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1930 - 2024/209

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

35. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2022/1930

KARAR NO : 2024/209

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2022

NUMARASI : 2021/325 Esas - 2022/72 Karar

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 14/02/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 16/02/2024

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 03/10/2019 tarihli kazada davalıya ZMMS ile sigortalı aracın yaya olan müvekkiline çarpması sonucunda müvekkilinin sakat kaldığını, davalının sigortalısının kazanın oluşumunda kusurlu olduğunu, davalı sigorta şirketine başvuru yapıldığını ancak taraflarına ödeme yapılmadığını belirterek, belirsiz alacak olarak şimdilik 400 TL geçici iş göremezlik, 4.500 TL sürekli iş göremezlik, 100 TL bakıcı gideri maddi tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile 105.317,43 TL daimi maluliyet tazminatı, 17.843,87 TL geçici maluliyet tazminatı ve 4.349,28 TL bakıcı gideri talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek kaydı ile müvekkilinin kusur ve poliçe limitleri ile sorumlu olduğunu, kazada kusur durumunun tespit edilmesi, maluliyetin Genel Şartlarda belirtilen yönetmelik uyarınca belirlenmesi, zararın hesaplanmasında TRH 2010 tablosunun esas alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin poliçede teminat dışı olduğunu, müterafik kusur durumunun göz önünde bulundurulması gerektiğini, faizin hatalı talep edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 03/10/2019 tarihli kazada, davalının sigortalısının %85 kusurlu olduğu, kaza nedeni ile davacının %8 oranında kalıcı iş göremezliğinin bulunduğu, tedavi süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, 9 ay başkasının bakımına muhtaç olduğu, alınan hesap raporuna göre davacının 105.317,43TL sürekli işgöremezlik, 17.843,8TL geçici iş göremezlik ve 4.349,28 TL bakıcı gideri zararının bulunduğu, müterafik kusura ilişkin olarak dosya kapsamında bir delil bulunmadığı, davacının bilirkişi raporuna göre 05/01/2022 tarihli dilekçesi ile talebini artırdığı, davalının ZMMS poliçesi kapsamında işletenle birlikte poliçe limitlerinde zarardan sorumlu olduğu, poliçede sağlık teminatının da bulunduğu ve davacının davasının bu hali ile sübut bulduğu gerekçesiyle; “Davanın kabulü ile, 105.317,43 TL daimi maluliyet tazminatı, 17.843,87 TL geçici maluliyet tazminatı ve 4.349,28 TL bakıcı gideri tazminatının 01/02/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; zarar hesaplanırken 1.8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsüne %85 kusur verilmesinin doğru olmadığını, asli tali kusur durumunda asli kusurluya %75 kusur verilmesinin teamül gereği olduğunu, usulüne uygun başvuruda bulunulmadığından faizin reddi gerektiğini, en azından dava tarihinden başlatılması gerektiğini, dava açılmasına sebep olmadıklarından yargılama gideri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmalarının doğru olmadığını, sigortanın dolaylı zararlardan sorumlu olmadığını, sigortaya başvururken alınan maluliyet raporu ücretinden de dolaylı zarar kapsamında sigortanın sorumlu olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

03/10/2019 tarihinde davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün olay mahalli kavşakta, kontrolsüzce sağa manevra ile bölünmüş yola katıldığı esnada sağ tarafından, kavşak başından yola girip karşıya geçmekte olan davacı-yayaya, ilk geçiş hakkını bırakmayarak çarpması nedeniyle davacının %8 malul kalacak, 9 ayda iyileşebilecek ve 9 ay başkasının bakımına muhtaç olacak şekilde yaralandığı, mahkemece hükme esas alınan kusur ve maluliyet raporlarının yerleşik içtihatlara ve oluşa uygun olduğu, geçici iş görmezlik ve geçici bakıcı gideri zararının TBK'nın 54 ve KTK'nın 91. maddesi gereğince ZMMS kapsamında bulunduğu, hükme esas alınan hesap raporunun da, yerleşik içtihatlar kapsamında TRH 2010 Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre düzenlenmesinin isabetli olduğu, davadan önce maluliyet raporu dahil gerekli tüm belgelerle davalı sigortaya başvurulduğu anlaşıldığından davadan önce davalının temerrüdünün gerçekleştiği, başvuru üzerine ödeme yapılmayarak davanın açılmasına sebebiyet verildiği, davacı tarafından alınan maluliyet raporu ücretinden de yargılama gideri kapsamında davalının sorumlu olduğu anlaşıldığından, davalının tüm istinaf sebeplerine itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1. Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1. b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 8.710,25 TL istinaf karar harcından peşin olarak alınan 2.177,56 TL harcın mahsubu ile bakiye 6.532,69 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 

3. İstinaf eden davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4. Gider avansından artan kısım varsa karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

5. Karar tebliği, kesinleştirme, harç tahsil ve gider avansı iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine, 

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 14/02/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.