Ankara BAM 35. HD 2022/1748 E. 2024/130 K.

T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi Esas-Karar No: 2022/1748 - 2024/130

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

35. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1748

KARAR NO : 2024/130

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2022

NUMARASI : 2021/203 Esas 2022/176 Karar

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat

KARAR TARİHİ : 31/01/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 13/02/2024

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24/06/2020 tarihinde plakası tespit edilemeyen aracın yaya olan müvekkiline çarpıp kaçması sonucu meydana gelen trafik kazasında ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davalı ...'na başvuru yapıldığını, başvuru sonucu davalı tarafından bilgisi ve rızası dışında ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin müvekkilinin zararına karşılamaktan uzak, eksik ve yetersiz olduğunu, arabuluculuk görüşmelerinin de sonuçsuz kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 200,00 TL bakıcı gideri, 300,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 6.500,00 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 7.000,00 TL bakiye maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davacı vekili 19/01/2022 tarihli bedel attırım dilekçesi ile daimi iş göremezlik taleplerini 125.737,54 TL, bakıcı giderini 5.886,00 TL, geçici iş göremezlik tazminatı taleplerini 300,00 TL olarak bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 24/06/2020 tarihinde meydana gelen trafik kazası ile ilgili davacı tarafından yapılan başvuru sonucunda müvekkili tarafından 24/03/2021 tarihinde 91.771,00 TL tazminat ödendiğini, yapılan ödeme ile davacının zararının karşılandığını, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde davacının kusuru, zararı ve maluliyeti kanıtlaması gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın, 24/06/2020 tarihli trafik kazasından kaynaklanan kalıcı iş göremezlik, geçici iş göremezlik, bakıcı gideri tazminatına ilişkin olduğu, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/20198 soruşturma numaralı dosyasının uyap evrakları, hastane evrakları, sosyal ekonomik durumu araştırma müzekkere cevabı, bilirkişi raporları ve diğer bilgi belgeler dosyaya kazandırıldığı, 19/08/2021 tarihli kusur bilirkişisi raporunda; plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kazanın oluşumunda %100 oranında kusurlu olduğu, yaya ...'ün kusurunun olmadığının bildirildiği, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan maluliyet raporunda; ...'ün 24/06/2020 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı kişinin bedensel engel oranının %8, sürekli olduğu ve sekel halini aldığı, kaza nedeniyle mağdurun tedavisine başlanmasından itibaren mağdurun tedavi süresince bakıcı ihtiyacı süresinin 2 ay olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceğinin bildirildiği, aktüer bilirkişiden alınan 04/01/2022 tarihli raporun sonuç kısmında; davalı şirket tarafından, 03.03.2021 tarihli aktüer raporu dikkate alınarak; TRH2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faiz kullanılarak % 8 maluliyet oranı göre, devre başı ödemeli rant yöntemi kullanılarak yapılan hesaplama sonucu 24.03.2021 tarihinde, 91.771,00 TL ödeme yapıldığı, AYM iptal kararı ve TRH2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant uygulandığında; 223.980,28 TL sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmış olup, davalı tarafından yapılan 91.771,00 TL ödemenin rapor tarihine kadar yasal faiz oranı ile güncellenmesi sonucu bulunan 98.242,74 TL’nin mahsubu sonrasında, davacının 125.737,54 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı alacağının bulunduğunun hesaplandığı, davacının 2 ay süre ile geçici bakıcı ihtiyacı bulunduğu tespit edilmiş olup, davacı lehine 5.886,00 TL geçici bakıcı gideri zararı hesaplandığı, davacı tarafça, davalıya yapılan başvurunun 15.02.2021 tarihinde tebliğ edildiğinin, kargo gönderi takip belgesinden tespit edildiği, bildirildiği, alınan raporların karar vermeye elverişli olduğu, davacının bakiye zararlarını davalıdan talep edebileceği, ancak davacı geçici iş göremezlik zararı da talep etmiş ise de ; davacının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin, kaza tarihide 18 yaşından küçük olması, gelir getirici bir faaliyette de bulunmadığından reddine karar verilmesi gerektiği, davacının sürekli iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararlarını talep edebileceği gerekçesiyle;

“1-Davacının sürekli iş göremezlik tazminatı davasının kabulü ile; 125.737,54 TL tazminatın, davalı tarafça kısmi ödeme yapılan 24.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2. Davacının bakıcı gideri tazminatı davasının kabulü ile; 5.886,00 TL tazminatın,  davalı tarafça kısmi ödeme yapılan 24.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 	

3. Davacının geçici iş göremezlik davasının reddine,” karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; müvekkilinin daha önce %100 kusur durumu, %8 maluliyete göre tazminat ödemesinde bulunduğu ve zararın karşılandığını, mahkemece yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 Teknik Faiz uygulanmak suretiyle yapılması gerektiğini; TBK ve 2918 Sayılı Yasa’da hesaplamaya ilişkin genel kuralların belirlendiğini, bu nedenle kanuna aykırı olmayan Genel Şartlardaki hesaplamaya yönelik düzenlemelerin uygulanması gerektiğini, bakıcı giderinin de müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, hesaplamanın önce ödeme tarihine göre yapılması, ödemenin yeterli olmaması halinde hesap tarihine göre yapılarak yapılan ödemenin güncellenerek mahsup edilmesi gerektiğini, bu nedenle yapılan hesaplamanın eksik ve hatalı olduğunu, ayrıca güncellemenin de, asgari ücretin yasal faizden daha fazla artış olması nedeniyle asgari artış miktarı kadar yapılması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemidir. Mahkemece, geçici bakıcı gideri ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin kabulüne, geçici iş göremezlik zararı oluşmadığından geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Olay tarihinde davacının kaldırımda yürüdüğü sırada, plakası tespit edilemeyen araç sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek çöp konteynerine çarpması ve konteynerin de davacıya çarpması neticesinde trafik kazasının meydana geldiği, kaza sonrası araç ve araç sürücüsünün tespit edilmediği, davacının kaza neticesinde yaralandığı ve maluliyetinin meydana geldiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, davalı tarafından davadan önce yapılan ödemenin, ödeme tarihinde uygulanması gereken "progresif rant formülü" yerine "devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü" ve %1,8 teknik faiz uygulanarak hesaplanmış ve ödenmiş olması nazara alındığında, aynı maluliyet oranına göre yapılan ödemenin bu nedenle yetersiz olduğunun anlaşılmış olmasına, davalı tarafından yapılan ödemenin Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin içtihatlarına uygun şekilde, güncelenerek tazminat miktarından mahsup edilmiş olduğundan yapılan hesaplamada hata bulunmamasına, davalının TBK'nın 54. maddesi kapsamında "bedensel zarar" olan bakıcı giderinden de (KTK'nın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderlerinden olmamasına göre) sorumluluğu bulunduğundan, davalının bakıcı giderinden sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1. Davalı  vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1. b. 1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Davalıdan  alınması gereken 8.589,13TL  maktu/nispi istinaf karar ve ilam harcından, peşin alınan 2.247,80 TL harcın mahsubu ile bakiye 6.341,33 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3. Davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4. Kararın tebliği, kesinleştirme, harç ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilmesine, 

5. HMK'nın 333. maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 31/01/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.