Karar Detayı

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1485 - 2024/912

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1485

KARAR NO : 2024/912

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/03/2022

NUMARASI : 2019/698 Esas 2022/193 Karar

DAVACILAR :

VEKİLİ :

DAVALI :

VEKİLİ :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)

KARAR TARİHİ : 28/06/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 17/07/2024

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI :

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 25.10.2018 tarihinde, dava dışı sürücü ...'in sevk ve idaresindeki, davalı ...AŞ'ye Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın, yaya davacıya çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğunu belirterek HMK’nın 107. maddesi gereğince belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 3.800,00 TL, geçici iş göremezlik tazminatı olarak 100,00 TL, bakıcı gideri olarak 100,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile tazminat talebini 360.200,00 TL' ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, sorumluluklarının poliçe teminat limiti ile sınırlı olduğunu, ancak geçici iş görmezlik ve bakıcı gideri taleplerinden dolayı sorumluluklarının bulunmadığını, kusurun davacı yayada olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75, davacının %25 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 15.10.2021 tarihli raporuna göre, “Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik”/“Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre kişinin daimi maluliyet oranının % 37 olduğu, erişkin olması halinde 12 ay süre ile iş göremezlik halinde kalacağı, 2 ay süresince başka birinin yardımına ihtiyacı olduğunun belirlendiği, davacının zararının hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, poliçe teminat limitinin gözetildiği, davacının yaşı küçük olduğundan geçici işgöremezlik tazminatı koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, geçici iş göremezlik talebinin reddine, bakıcı gideri talebinin kabulüne, 100,00 TL’nin 02.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 360.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 02.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava açılmadan önce davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadan davanın açıldığını, davanın usulden reddi gerektiğini, davacının yolu kontrol etmeden karşıya geçmeye çalışması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, kusur oranını kabul etmediklerini, maluliyet yönünden hükme esas alınan raporu kabul etmediklerini, adli tıp kurumundan rapor alınmadan karar verildiğini, aktüerya hesabında bilinmeyen dönem yönünden %1.8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın davacıya çarparak yaralanmasına ve malul kalmasına neden olduğunu belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talep etmiştir.

1. Davalı vekili, davacı tarafından davadan önce davalı sigorta şirketine usulüne uygun başvuru olmadığını, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de; Dava açılmadan önce sigorta şirketine başvuruyu düzenleyen 2918 sayılı KTK.nın 97. maddesinde “sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması” gerektiği belirtilmiş bu yazılı başvuruya eklenmesi zorunlu olan ve dava şartı olan başvurunun yapılmamış  sayılmasına neden olacak belgeler belirtilmemiştir. Dosya kapsamına göre dava açılmadan önce, davalının da kabulünde olduğu gibi davacı tarafından sigorta şirketine başvuru yapıldığı  anlaşıldığından KTK.nın 97. maddesinde belirtilmeyen belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle dava şartının yerine getirilmediğine ilişkin istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin, kusur oranına yönelik istinaf itirazı bulunmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan, 21.02.2022 tarihli bilirkişi raporunun, Karayolları Genel Müdürlüğünden emekli konusunda uzman üç bilirkişi tarafından tanzim edildiği, raporda, davacının, okul çıkış kapısının önündeki yaya geçidini kullanarak yolun karşısına geçmek istediği esnada caddede seyir halinde olan davalıya sigortalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunun 74. maddesindeki “Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.” hükmünü ihlal ettiği ve bu nedenle %75 oranında, davacının ise geçişi esnasında araçların hız ve mesafesini kontrol etmesi gerekirken kontrolsüz ve dikkatsiz eylemi nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, raporun, kaza tespit tutanağı ve kazanın oluşumu ile uyumlu, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edilmekle denetiminin mümkün olduğu görülmekle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin kusur oranına yönelik istinaf itirazının reddi gerekmiştir.

3. Mahkemece, davacının maluliyet oranının belirlenmesi yönünden Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD Başkanlığından rapor alındığı; raporda, davacının kaza sonrası tedavisine ilişkin evrakların ve raporların incelendiği, ayrıca gerekli görülen yeni grafilerinin dosyaya eklendiği, fiziki muayenesinin yapıldığı, kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacıda %16 oranında daimi maluliyet, 9 ay tıbbi iyileşme süresi, 1 ay bakıcı ihtiyacı süresinin belirlendiği, raporun ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edilmekle denetiminin mümkün olduğu, Yargıtay uygulamalarına uygun, dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. 2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 90. maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11.1.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 Esas .  2020/40 Karar sayılı kararı ile  Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir. 

Anayasa Mahkemesi’nin 17.07.2020 tarihli 2019/40 - 2020/40 sayılı kararı ile iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetveller ile getirilen %1,8 teknik faizin uygulanması mümkün değildir. Bu itibarla, mahkemece, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda Yargıtay tarafından kabul edilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1. Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b. 1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 24.598,43 TL istinaf karar harcından peşin alınan 6.150,00 TL harcın mahsubu ile kalan 18.448,43 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir olarak kaydedilmesine,

3. Başvuran tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, 

4. Davalı tarafından yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısmın HMK'nun 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalıya iadesine, 

5. Karar tebliği ve harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 362/1.a maddesi gereğince miktar itibariyle KESİN olmak üzere 28.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.