Ankara BAM 26. HD 2022/1194 E. 2024/785 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1194 - 2024/785

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1194

KARAR NO : 2024/785

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2022

NUMARASI : 2020/370 Esas 2022/88 Karar

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat ( Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)

KARAR TARİHİ : 31/05/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 05/06/2024

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI :

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 17.07.2009 tarihinde, davalı şirket nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın, davacı idaresindeki motosiklete çarpması sonucu davacının yaralandığını, malul kaldığını, tedavilerinin olumlu sonuç vermediğini, maluliyetinin arttığını, Denizli Devlet Hastanesi'nce tanzim edilen 03.01.2018 tarihli maluliyet raporunda dava konusu kaza nedeniyle % 14 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğunun tespit edildiğini belirterek HMK'nın 107/1-2 maddeleri uyarınca belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere artan maluliyetine ilişkin olarak 400,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL geçici bakıcı gideri ve 5.500,00 TL daimi iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalıya başvuru tarihini takip eden 8 iş günü sonrası temerrüt tarihi olduğundan, bu tarihten itibaren ticari temerrüt faizine - avans faize hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 17.07.2009 tarihinde meydana gelen kazada, kazaya karışan ... plakalı aracın, davalı şirket nezdinde 27.03.2009-27.03.2010 vadeli 17624332 Y-0 no’ lu Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe teminatının 150.000 TL ile sınırlı olduğunu, 24.11.2011 tarihinde davalı şirkete başvuru yapıldığını, davacı vekili tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporu ve tedavi evrakları ile medikal değerlendirme yapıldığını ve maluliyet oranının %7 olduğuna ilişkin tanzim edilen ilgili rapor uygun bulunarak %7 maluliyet ve %75 kusur oranı üzerinden yapılan hesaplama uyarınca 12.01.2012 tarihinde 9.711,00 TL ödeme yapıldığını, 17.07.2009 tarihinde meydana gelmiş olan dava konusu kaza bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66. Maddesi gereğince uzamış zamanaşımı süresinin 8 yıl olacağını, dolayısıyla zamanaşımı süresinin 17.07.2017 tarihinde dolduğunu, dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının kazadan sonra tedavi gördüğü hastanelerden tıbbi belge ve bilgilerinin getirtildiği, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 10.12.2021 tarihli rapora göre meydana gelen kaza nedeniyle davacıda sonradan ortaya çıkan bir maluliyet ve gelişen bir durumun bulunmadığının belirlendiği, davacıda sonradan ortaya çıkan bir maluliyet ve gelişen bir durumun bulunmadığı, kaza tarihi, davacıya davalı tarafından 12.01.2012 tarihinde yapılan ödeme dikkate alındığında dava tarihi itibariyle 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının maluliyetinde gelişen durum olduğunu, bu hususta hükme esas alınan üniversite raporunun yetersiz olduğunu, ayrıntıya yer verilmediğini, maluliyet oranının belirlenmesi için Hacettepe Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli TIp Ana Bilim Dalından alınan raporun bilimsel veriler ve mevcut maluliyeti ile bağdaşmayan şekilde tanzim olunduğunu, rapora karşı mevcut hastane epkrizlerine dayalı itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının davaya konu kaza sebebiyle Denizli Devlet Hastanesince tanzim olunan engelli kurul raporunda %14 oranında bir maluliyet tespiti yapıldığını ve buna göre ödeme yapıldığını, ancak davacının 2012 tarihli ödeme zamanın üzerinden 8 yıl gibi bir zaman geçmesine rağmen dava konusu kaza illiyetli maluliyetinin arttığını, itiraza konu kendi içerisinde açıkça çelişen Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Ana Bilim Dalı raporu ile %18,2 oranında bir maluliyet tespiti yapıldığını, iki rapor arasındaki %4,2 farkın göz ardı edilerek artan maluliyet oluşmadığının tespit edildiğini, davacının şikayet ve ağrılarının halen devam ettiğini, İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın, davacı idaresindeki motosiklete çarpması sonucu davacının yaralandığını, tedavilerinin olumlu sonuç vermediğini, maluliyetinde gelişen durumun olduğunu belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talep etmiştir.

Dava konusu kaza 17.07.2009 tarihinde meydana gelmiş, davacı vekili tarafından dava, 13.08.2020 tarihinde açılmış, davalı vekili süresi içinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun zamanaşımını düzenleyen 60. maddesinde “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ittılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruru zaman tatbik olunur.” hükmüne yer verilmiştir.

2918 sayılı KTK.'nun 109. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar, dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemi ile açacağı davaların bağlı olduğu zamanaşımı süreleri özel olarak düzenlenmiştir. BK'nın 60. maddesinde üç türlü zamanaşımı süresi öngörülmüş olup bunlar, zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıllık subjektif ve nispi nitelikteki kısa zamanaşımı süresi, her halde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık objektif ve mutlak nitelikte uzun zamanaşımı süresi ile olağanüstü nitelikteki ceza zamanaşımı süresidir. (EREN Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, İstanbul 2006, s. 794)

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2016/8609 Esas- 2019/3324 Karar sayılı kararında; “2918 sayılı KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, sözkonusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya Güvence Hesabı) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705, HGK'nın 16.04.2008 gün 2008/4-326-325 ve HGK'nın 05.06.2015 gün 2014/17-2198 E. 2015-1495 K. sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir.) denilmiştir.”

Diğer yandan ölümlü ve yaralanmalı trafik kazası neticesinde, cismani zarar nedeniyle açılan maddi tazminat istemli davada, uygulanacak ceza kanunundaki dava zamanaşımı süresi, tazminat davasına konu fiile göre değil, suç teşkil eden fiile göre belirlenir. Daha açık ifade ile meydana gelen eylemin ölümlü ve yaralanmalı trafik kazası olması durumunda, tazminat davası yaralanma nedeniyle açılmış olsa dahi, zamanaşımı süresi suç teşkil eden olayın ölümlü ve yaralamalı trafik kazası olması nedeniyle, suç teşkil eden eylem için öngörülen ceza kanunlarındaki zamanaşımı süresine göre belirlenir. (Yargıtay 17.HD 2015/15338 E.2018/11120 K., 2016/9254 E.2017/7035 K., 2014/18598 E, 2017/5019 K) 2918 sayılı KTK.nın 109. maddesinde düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için davacının yaralanması nedeniyle tedavisinin devam etmesi ve gelişen durumunun mevcut olması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, gelişen durum iddiası yönünden Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alındığı; raporda, davacının kaza sonrası tedavi evrakları ve raporlarının ayrıntılı şekilde incelendiği ve sonuç olarak, davacının dava konusu kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranının, kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre %18,2 olduğunun belirlendiği, alınan 10.12.2021 tarihli ek raporda ise, davacının kaza nedeniyle sonradan ortaya çıkan bir maluliyetinin olmadığı, gelişen bir durum olmadığının mütalaa edildiği görülmüş olup raporun, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edilmiş olmakla denetiminin mümkün olduğu, dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu olduğu gözetildiğinde hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, kaza tarihi ile dava tarihi arasında 8 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği de anlaşıldığından mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1. b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu gereğince davacıdan alınması gereken 427,60 TL karar harcından peşin alınan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3. Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4. İstinaf gider avansından artan kısım varsa karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,

5. Karar tebliği ve harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 361/1 maddesi uyarınca kararın usulen tebliğinden itibaren iki haftalık süresi içerisinde TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 31/05/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.