Ankara BAM 26. HD 2022/1193 E. 2024/784 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1193 - 2024/784

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1193

KARAR NO : 2024/784

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2022

NUMARASI : 2021/159 Esas 2022/59 Karar

DAVACI

VEKİLİ

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)

KARAR TARİHİ : 31/05/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 05/06/2024

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI :

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 12.11.2016 tarihinde, davacının Bahçelievler Mahallesi Prof. Muammer Aksoy Caddesi üzerinde yürürken karşıya geçmek istediği anda Şevket Süreyya Aydemir Sokak üzerinden Muammer Aksoy Caddesine dönen davalı sigorta şirketine sigortalı, sürücü ... idaresindeki ... plakalı aracın davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, dişlerinin kırıldığını, özel bir poliklinikte tedavisinin yapıldığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla tedavi giderinden kaynaklanan zararı için şimdilik 100,00 TL'nin avans faiziyle birlikte tahsilini davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında dava değerini 9.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın maluliyet sebebiyle uğradığı zararını ispat etmesi gerektiğini, ayrıca davalı şirketin sorumluluğunun poliçede yazılı limitle sınırlı olduğunu, davacı tarafın soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığını beyan etmiş olduğundan tazminat davası açma hakkının ortadan kalktığını, davalı şirketin ancak sigortalısının kusuru oranında sorumlu olduğunu, kabul manasında olmamak üzere hesaplanacak tazminattan davacının kaza sebebiyle elde ettiği gelir ve tazminatların mahsubu gerektiğini, davalı şirketin tedavi gideri ve geçici işgöremezlik zararlarından sorumlu olmadığını, faizin dava tarihinden itibaren yasal faiz olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; tüm dosya kapsamı, dava, cevap, kusur ve hesap raporu birlikte değerlendirildiğinde, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusuruyla meydana gelen kazada davacının dişlerinin kırılması suretiyle yaralandığı, bu itibarla davacının karşı tarafın kusuru oranında SGK tarafından karşılanmayan diş tedavi giderinin istemekte haklı olduğu, tedavi bedelinin 2016 TDB rehber tarifesine göre yaklaşık 12.000,00 TL olacağı, davalının bu bedelin kusur oranına isabet eden miktarından sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 9.000,00TL'nin 16.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacı tarafça talep edilen tedavi giderinden SGK’nın sorumlu olduğunu, poliçe teminatı kapsamında bulunmadığını, tedavinin tamamlandığını gösteren bir belge bulunmadığını, davacının diş tedavisi için SGK’dan bir talebinin olup olmadığının ve bu kapsamda bir ödeme yapılıp yapılmadığının sorulmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın, yaya davacıya çarparak dişlerinin kırılmasına neden olduğunu belirterek diş tedavisine ilişkin bedelin davalıdan tazminini talep etmiştir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. Maddesinde “Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır. (Ek cümle: 4.4.2015-6645/60 md.) Ancak, Sosyal Güvenlik Kurumu, bu kapsama girenler yönünden genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmetlerine ilave sağlık hizmetlerini belirler, protez ve ortezler için farklı birim fiyatı tespit eder. Bu sağlık hizmetleri sağlık uygulama tebliğindeki istisnai sağlık hizmetleri kapsamına dâhil edilmez.” düzenlemesi yapılmıştır.

2918 sayılı KTK'nın 98. maddesi 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 59. maddesi ile değiştirilerek "Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır..." şeklindeki düzenleme 04.04.2015 tarihli 6645 sayılı Kanunun 60. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesinin birinci fıkrasına kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ibaresinden sonra gelmek üzere “genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde” ibaresi ve “Ancak, Sosyal Güvenlik Kurumu, bu kapsama girenler yönünden genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmetlerine ilave sağlık hizmetlerini belirler, protez ve ortezler için farklı birim fiyatı tespit eder. Bu sağlık hizmetleri sağlık uygulama tebliğindeki istisnai sağlık hizmetleri kapsamına dâhil edilmez.” cümlesi eklenmiştir.

Açıklandığı üzere 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesinde 04.04.2015 tarihinde yapılan değişiklik ile Sosyal Güvenlik Kurumunun trafik kazaları sonucu meydana gelen yaralanmalara ilişkin tedavi giderlerinden genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde sorumlu olacağı düzenlenmiş olması ve dava konusu kazanın da bu düzenlemenin yürürlüğe girdiği 23.04.2015 tarihinden sonra 12.11.2016 tarihinde meydana gelmiş olması nedeniyle davacı için özel ve resmi sağlık kurumunda yapılan ve bu kapsamda olan tedavi giderleri, gerçek zarara işaret etmesi ve yaralanma ile uygunluk göstermesi şartı ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacaktır.

Bu durumda mahkemece, davacının, dava konusu kaza sonucu dişlerinin kırıldığı, tedavisinin özel bir poliklinikte yaptırıldığı ileri sürüldüğünü göre, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bu tedaviye ilişkin olarak 2918 sayılı yasanın 98. maddesi kapsamında bir ödeme yapılıp yapılmadığının Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulması (dosyada mevcut olan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 25/03/2021 tarihli yazısı, sadece davacıya geçici işgöremezlik ödeneği ödenmediğine ilişkindir), diş hekimi bilirkişiden, davacının diş tedavisine ilişkin bedelden 2918 sayılı yasanın 98. maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olmadığı hususunda ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülüp sonucuna göre karar verilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1. Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1. a. 6 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

Davanın yeniden görülüp sonucuna göre bir karar verilmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,

2. Davalı tarafından yatırılan istinaf peşin karar harcının talebi halinde davalıya iadesine,

3. Davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda gözetilmesine,

4. Karar tebliği ve harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 353/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 31.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.