Ankara BAM 26. HD 2022/1195 E. 2024/774 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1195 - 2024/774

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1195

KARAR NO : 2024/774

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2020

NUMARASI : 2017/829 Esas 2020/648 Karar

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Trafik Kazası Nedeniyle Maddi Tazminat

KARAR TARİHİ : 31/05/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 26/06/2024

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI;

Davacı vekili, 11.03.2014 tarihinde davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı minibüs sürücüsünün neden olduğu tek taraflı trafik kazasında minibüste yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, davacının Engelli Sağlık Kurulu raporuna göre %7 oranında maluliyete uğradığını, davacının oto tamir ustası olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan 01.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.11.2018 tarihli dilekçesi ile, dava dilekçesinde belirttikleri 20.000,00 TL'lik talebin, 100,00 TL'sinin geçici iş göremezlik, 19.900,00 TL'sinin sürekli iş göremezlik talebine ilişkin olduğunu açıklamış, 28.09.2020 tarihli talep artırım dilekçesi ile, geçici iş göremezlik tazminat talebini 1.531,34 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili, ... plakalı aracın 30.09.2013-2014 tarihleri arasında 72509903 numaralı trafik sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğu, poliçe teminat limitinin kişi başı 268.000,00TL olduğunu, kusur ve maluliyet tespiti yapılmasını, davacının dava açmadan önce davalı sigorta şirketine usulüne uygun olarak başvuru yapmadığından davanın usulden reddini, geçici iş göremezlik talebinin reddini, sürekli iş göremezlik tazminatının hesaplanmasını, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEME KARARI;

Mahkemece toplanan delillere göre, 11.03.2014 tarihinde davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı minibüs içerisinde yolcu olarak bulunan davacının gerçekleşen trafik kazasında yaralandığı ve vücut genel çalışma gücünden kaybetmeksizin 1,5 ay süre ile geçici şekilde malul kaldığı hususunun Adli Tıp raporu ile tespit edildiği, mahkemece alınan ve dosya kapsamına ve denetime uygun olmakla hükmün tesisinde esas alınan bilirkişi raporlarına göre; gerçekleşen kazada davacının kusurunun bulunmayıp, davalı sigorta şirketine araç sürücüsünün ise %100 oranında kusurlu olduğu, trafik kazası nedeniyle maluliyet oranı ve kusur oranı göz önünde bulundurularak 1.148,51 TL geçici iş göremezlik zararı hesaplandığı, davacının Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD tarafından tanzim edilen 10.04.2019 tarihli rapora itirazı üzerine İstanbul ATK İkinci İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından tanzim edilen 24.07.2019 tarihli rapor içeriğinde belirlenen 1,5 aylık sürenin esas alınmak suretiyle yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun bulunduğu, davacı tarafından davalı sigorta şirketine yapılan başvuru dilekçesi ve eklerinin davalı tarafa 15.11.2017 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihe 8 iş gününün ilave edilmesi neticesinde davalının 28.11.2017 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, taleple bağlı kalınarak, 01.12.2017 tarihinden itibaren, kazaya karışan sigortalı aracın ticari minibüs olduğu nazara alınarak; avans faizine hükmedildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne, 1.148,51 TL geçici iş göremezlik tazminatının 01.12.2017 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ;

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacının Amasya Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 01.12.2016 tarihli Engelli Sağlık Kurulu raporuna göre dava konusu kaza nedeni ile %7 oranında malul kaldığını, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 10.04.2019 tarihli raporda, aleyhe hususları kabul etmemekle birlikte davacının 2 ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığının belirtildiğini, daha sonra alınan 02.08.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan maluliyet raporunda ise 1,5 ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığı belirlendiğini, raporlar arasında çelişki olmasına rağmen bu çelişki giderilmeden karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çelişkinin giderilmesi taleplerinin mahkemece reddedildiğini, davacının tecrübeli bir oto tamir ustası olması sebebiyle kaza tarihinde aylık 3.000,00 TL’den fazla gelir elde ettiğini, emsal ücret araştırması sonucunda Ankara Oto Sanatkarları Esnaf Odası’ndan gelen 12.07.2018 tarihli yazı cevabında da emsal ücretin 3.500,00 TL’ye kadar olabileceği belirtildiğini, davacıya ait dosyada mübrez ustalık belgesi ve davacının tecrübesi birlikte değerlendirildiğinde davacının en az 3.500 TL gelir elde ettiğini, raporda davacının gelirinin asgari ücret kabul edilerek hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, kaza nedeniyle davacının vücudunun farklı bölgelerinde birden fazla kırık meydana geldiğini, yoğun bakımda kaldığını ve birden fazla operasyon geçirdiğini ve kaza sonrası çalışamayacak duruma geldiğini, davacının kaza öncesi oto tamir ustası olduğunun belgelerle ispatlandığını, hal böyle iken ekonomik ve sosyal durum araştırmasına dayanılarak davacının çalışmadığının esas alınmasının ve asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE;

Davacı vekilinin HMK’nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı minibüs sürücüsünün neden olduğu tek taraflı trafik kazasında minibüste yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını belirterek geçici iş göremezlik tazminatı ve sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmiş, mahkemece sürekli iş göremezlik tazminat talebinin reddine, geçici iş göremezlik tazminat talebinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1. Davacı vekili, dosyada mevcut maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğunu, çelişki giderilmeksizin karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece davacının kaza sonucu yaralanmasına bağlı maluliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi için Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alınmasına karar verilmiş, 10.04.2019 tarihli raporda davacının vücut genel çalışma gücünden kaybının bulunmadığı, 2 ay süreyle iş göremez halde kaldığı belirlenmiş, bu raporda davacının maluliyet durumunun hangi yönetmelik hükümlerine göre belirlendiği belirtilmemiş, rapora davacının itiraz etmesi üzerine mahkemece İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan rapor alınmasına karar verilmiş, 24.07.2019 tarihli raporda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 1,5 aya kadar uzayabileceği belirlenmiştir.

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen maluliyet raporunda esas alınan yönetmelik belirtilmediğinden, dosyadaki mevcut maluliyet raporları arasında çelişkiden bahsedilemeyeceği gibi İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan 24.07.2019 tarihli raporda olay tarihi itibariyle Yargıtay uygulamalarına göre Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği uygulanması gerekir ise de Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin eki cetvellerinin bulunmaması nedeniyle Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği eki cetveller kullanılarak rapor düzenlendiğinin belirtildiği ve davacının dava konusu kaza nedeniyle yaralanmasının araz bırakmadan iyileştiğinden maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, yetkili kurumdan ve kaza tarihindeki yasal mevzuata uygun olarak alındığından bu raporun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Davacı vekili hükme esas alınan aktüer raporunda hesaplamanın asgari ücret üzerinden yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüş ise de; davacı hakkında yapılan 22.02.2018 tarihli sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre davacının ilkokul mezunu olup, SSK emeklisi olduğu, aylık ortalama 1.400,00 TL emekli maaşı aldığı, haftada 1 gün pazarda Şaban Kanbolat’a ait tezgahta satış yaptığı, haftalık 40,00 TL ücret aldığının belirlenmesine ve davacı tarafca davacının gelirine yönelik iddianın ispat edilememiş olmasına göre aktüer bilirkişi tarafından agisiz asgari ücret üzerinden geçici iş göremezlik tazminat hesabı yapılmasında ve hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, davacıya ait maluliyet raporunun usulüne uygun şekilde düzenlenmiş olmasında, maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda Açıklanan Nedenlerle;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1.b. 1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL istinaf harcından peşin alınan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3. Davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4. İstinaf başvurma harcı peşin alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

5. Kararın usulüne uygun olarak taraflara tebliğine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 361/1 maddesi uyarınca kararın usulen tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay'da TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 31.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.