Ankara BAM 26. HD 2021/2042 E. 2024/210 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2021/2042 - 2024/210

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/2042

KARAR NO : 2024/210

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2021

NUMARASI : 2020/89 Esas 2021/409 Karar

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan )

KARAR TARİHİ : 15/02/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 12/03/2024

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI;

Davacı vekili, 24.05.2018 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı motorsiklete davalıya zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davadan önceki başvuru üzerine davalı tarafından bir miktar ödeme yapılmış ise de ödemenin yetersiz olduğunu, davalı şirkete yaptıkları 17.12.2019 tarihli ikinci başvuru üzerine ödeme yapılmadığını belirterek HMK’nın 107 maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 100 TL sürekli iş göremezlik, 100 TL geçici işgöremezlik tazminatı ile 100 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 300 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.05.2021 tarihli bedel arttırım dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 113.891,93 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan ... plakalı aracın 04.08.2017-04.08.2018 tarihleri arasında 330.000 TL limitle davalı şirkete Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta poliçesi ile sigortalı olup davadan önceki başvuru üzerine davacıya 04.11.2019 tarihinde 25.812 TL ödeme yaptıklarından sorumluluklarının kalmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere, kusur ve maluliyet oranlarının tespiti için Adli Tıp Kurumundan, sürekli işgöremezlik tazminatı yönünden aktüer bilirkişiden rapor alınmasını, geçici işgörmezlik tazminatı ile bakıcı giderinin teminat dışı olduğunu, dava tarihinden yasal faiz istenebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın davalıya ZMMS poliçesi ile sigortalı araç ile davacının sevk ve idaresindeki motosikletin çarpışması sureti ile meydana gelen kazada davacının yaralanmasından dolayı, eksik ödeme yapıldığı iddiasına dayalı sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderine yönelik bakiye tazminat istemine ilişkin olduğu, 24.05.2018 günü davalıya 04.08.2017-2018 tarihleri arasında zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı araç sürücüsü dava dışı ...'ın virajlı ve tehlikeli eğimli yolda gece vaktinde seyri sırasında, önde aynı yönde seyreden ... plakalı motosikleti sevk ve idare eden sürücü belgesi olmayan davacının geriye dönmek istemesi sırasında önce sağa sonra sola doğru yönelmesi neticesinde otomobilin motosiklete sol yan tarafından çarpması sonucunda meydana gelen kaza neticesinde, davacının özür oranının %30 olduğu, 9 ay süre ile geçici iş göremez kaldığı ve 2 ay süresince başkasının yardımına ihtiyaç duyduğu adli tıp raporu ile tespit edilmekle, adli tıp raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik uyarınca düzenlendiği, tarafların herhangi bir itirazının bulunmadığı aksine davalının cevap dilekçesinde yönetmeliğin kabulünde olduğu, raporun hükme esas alınabilir ve denetime elverişli olduğu, yine davalıya sigortalı araç sürücünün %20 oranında kusurlu olduğuna dair bilirkişi raporunun da kaza tespit tutanağı ve olayın oluş şekli ile uyumlu olduğu, bu doğrultuda 26.03.2021 tarihli celsesindeki ara kararlar uyarınca aktüer bilirkişi ek raporunda maluliyet ve kusur oranı nazara alınarak yapılan ödemenin ödeme günündeki şartlar uyarınca yeterli olmadığı ve rapor tarihinde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin güncel kararlarında TRH 2010 yaşam tablosuna göre ve teknik faiz uygulanmaksızın yapılan hesaplamadan yine eksik yapılan ödemenin de güncel hali nazara alınıp mahsup edilmesi sureti ile 3. seçenekte yer alan bakiye 113.691,93 TL sürekli iş göremezlik zararının tespitine yönelik hesaplamaya itibar edilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, her ne kadar davacı yanın dava öncesinde sigorta şirketine bakıcı gideri, sürekli ve geçici iş göremezlik yönünden başvurusu üzerine davalının kısmi ödeme yaptığı anlaşılmakta ise de, bu ödemenin hangi talebe yönelik olduğu hususunda dosya kapsamında bir belge mevcut olmamakla bu hususta tarafların da müşterek kabulünün bulunmaması karşısında tüm talepler yönünden yapılan hesaplamadan eksik ödenen miktarın güncel hali mahsup edilmek sureti ile, bakıcı gideri ve geçici iş göremezliğe yönelik taleplerin karşılandığı ve sürekli iş göremezlik yönünden istenebilir 113.691,93 TL bakiye kaldığı kabul edilmekle davanın kısmen kabulü ile;113.691,93 TL kalıcı iş göremezlik bakiye tazminatının 04.11.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderine yönelik talebin reddine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ;

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, Anayasa Mahkemesi’nin 2019/40 E., 2020/40 K. No’lu kararı ile iptal edilen maddelerin eldeki dava bakımından dikkate alınmaması gerektiğini, hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemek üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararının işbu uyuşmazlık bakımından geçerli olduğu kabul edilse dahi bu durum eski tarihli Yargıtay kararlarında uygulanan usul ve esasların uygulama alanı bulacağı anlamına gelmediğini, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni Genel Şartlarda destekten yoksun kalma tazminatı ile sürekli sakatlık tazminatı hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu, %1,8 teknik faiz oranı, peşin değer formülü olarak devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün tazminat hesabında kullanılacağının düzenlendiğini, mahkeme kararında, davalı şirket tarafından davadan önce yapılan ödemenin hangi talebe ilişkin olduğuna ilişkin dosya içeriğinde bilgi/belge bulunmadığından toplam tutar üzerinden ödemenin güncellenmiş hali tenzil edilerek tazminat tutarının belirlendiği açıklanmış ise de kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davalı şirketin trafik sigortası genel şartları gereğince, dava konusu kazada zarar gören davacının sürekli sakatlık tazminatından sorumluluğu bulunduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinden sorumluluğu bulunmamakla birlikte, davadan önce davacıya yapılan ödeme yalnızca sürekli sakatlık tazminatı talebine istinaden yapılmış olup dolayısıyla yapılan ödemenin, raporda sürekli sakatlık tazminatı için belirlenen tutardan tenzil edilmesi gerektiğini, yerel mahkeme kararının kabulünün mümkün olmadığını, raporda hastanede yatış süresi göz önüne alınarak bakıcı giderinin 2 aylık olduğu belirtilmiş olup kişi hastanede yattığı süre boyunca sağlık personeli tarafından bakımı yapılmakta olup ayrıca bakıcıya ihtiyacı olmadığını, ayrıca hastanede refaket eden biri olması durumunda masrafların SGK tarafından karşılandığını, tedavi giderleri nedeniyle tüm sorumluluk SGK’ da olup davalı şirketin herhangi bir sorumluluğu kalmadığını geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin teminat dışında olduğunu, davacının kaskı bulunmadığından müterafik kusurlu olması nedeniyle tazminat hesabından indirim yapılması gerekirken bu yöndeki itirazlarının yerel mahkeme tarafından değerlendirmeye alınmadığını, mahkeme kararında, davalı şirketin arabuluculuk görüşmelerine katılım sağlamaması nedeniyle, arabuluculuk ücretinin davalı şirket tarafından karşılanması yönünde hüküm kurulmuş ise de davalı şirketin arabuluculuk görüşmelerine katılım sağladığını belirterek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE;

Davalı vekilinin HMK.nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle sürekli işgöremezlik tazminatı, geçici işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Davacı vekili 24.05.2018 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı motorsiklete davalıya zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davadan önceki başvuru üzerine davalı tarafından bir miktar ödeme yapılmış ise de ödemenin yetersiz olduğunu, davalı şirkete yaptıkları 17.12.2019 tarihli ikinci başvuru üzerine ödeme yapılmadığını belirterek HMK’nın 107. maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 100 TL sürekli iş göremezlik, 100 TL geçici işgöremezlik tazminatı ile 100 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 300 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.05.2021 tarihli bedel arttırım dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 113.891,93 TL’ye yükseltmiş, mahkemece davacının asli (%80), sigortalı araç sürücüsünün tali (%20) kusurlu olduğu, %30 maluliyet oranı, 9 aylık iyileşme süresi, 2 aylık bakıcı ihtiyacı karşılığı davalı tarafından davadan önce yapılan ödemenin güncellenmiş değerinin mahsubu ile 113.691,93 TL kalıcı iş göremezlik bakiye tazminatının 04.11.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderine yönelik talebin reddine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından müterafik kusur, hesaplamada 1, 8 teknik faiz yerine progresif rant yönteminin kullanılması, mahsup işleminin hatalı yapılması, geçici işgöremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin teminat dışı olduğuna, arabuluculuk ücretine yönelik sebeplerle istinaf edilmiştir.

Davalı vekili geçici işgöremezlik tazminatı ile bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını ileri sürümüştür.

Kural olarak davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı TBK'nın haksız fiile ilişkin hükümleri gereğince belirlenmesi gerekir. 6098 Sayılı TBK'nın 54. maddesinde çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar ile kazanç kaybı, bedensel zararlar kapsamında sayılmış olup, bakıcı gideri ve geçici iş görmezlik zararlarının bu kapsamda olması, sürücü ve işletenin, zarar görenin bakıcı ve geçici iş görmezlik zararlarından sorumlu olması nedeniyle, aracın sigortalı olması halinde 2918 Sayılı Yasanın 90. maddesi gereğince, sigortanın sorumluluğu da TBK hükümlerine göre belirleneceğinden ve bakıcı gideri ile geçici iş göremezlik zararları 2918 Sayılı Kanunun 92. maddesinde sigorta teminatı dışında tutulmadığından, davacı bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik tazminatını davalı sigorta şirketlerinden talep edebilir. Genel Şartlara atıf yapan kanuni düzenleme Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gibi, bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik zararı tedavi giderlerinden olmayıp, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesinde bakacı gideri ve geçici iş göremezlik zararlarının SGK'nun sorumluluğunda olduğuna ilişkin her hangi bir düzenlemenin de yer almaması, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik ödemelerinin bu yasa kapsamı içerisinde bulunmamasına (Yargıtay 10.H.D.'nin 2016/10172 E. 2019/10217 K. 24.12.2019 Tarihli, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2012/5743-2013/4496 sayılı, 01.04.2013 tarihli ilamı vb) göre kural olarak davalı sigorta şirketi bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik tazminatından sorumludur.

Davalı vekili davacının zararının belirlenmesi için yapılan hesaplamada TRH 2010 yaşam tablosu ile %1.8 teknik faiz kullanılması gerektiğini ileri sürmüş ise de; Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 Esas - 2020/40 Karar sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresinin ve 92. maddesinin (i) bendinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiş olması nedeniyle davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı TBK.nın haksız fiile ilişkin hükümlerine ve Yargıtay uygulamalarına göre belirlenmesi gerekir.

Yargıtay tarafından TBK'nın 51. maddesi uyarınca tazminatın kapsamının hakim tarafından belirlenmesi zaruri olduğu, gerçek zarar miktarının, hak sahiplerinin olay tarihindeki bakiye ömürleri esas alınarak hesaplanması gerektiği ve tazminatın hesaplanmasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması kabul edildiğinden bu yönteme göre aktüer bilirkişi raporuyla belirlenen (davalı sigorta şirketi tarafından davadan önce yapılan ödemenin güncelenmiş değerinin sadece sürekli işgörmezlik zararından düşülmesi gerekirken geçici işgöremezlik, sürekli işgörmezlik ve bakıcı gideri toplamından mahsubu istinaf isteminde bulunan davalı lehine olmakla bu husus kaldırma nedeni yapılmamıştır) bakiye sürekli işgöremezlik tazminatından davalının sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf sebebi yerinde değildir.

Davacı ile davalı şirket arasındaki eldeki dava arabuluculuk dava şartına tabi olup 03.02.2020 tarihli arabulucuk anlaşamama tutanağı düzenlenmiş olup davalının arabuluculuk ücretinden sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında motorsiklet sürücüsü davacının kaskının bulunmadığını dolayısıyla müterafik kusur nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Müterafik kusur indirimi; her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde TBK'nın 52. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda; kaza tespit tutanağı içeriğinden davacının kaskının belirsiz olduğu, davacının 11.07.2018 tarihli hazırlık ifadesinden kaskının takılı olduğunu ifade ettiği, davacının motosiklet sürücüsü olup, davalıya trafik sigortalı araçla çarpışması sonucu motosikletin devrildiği davacının da kaza sonucu yaralandığı maluliyetinin frontal kemikte oluşan çökme kırığı (%5)dışında sol kol ulnar sinir parsiyel sinir hasarı (%4), epilepsi nöbeti olmayan ancak nöbet geçirme riski (%5), lomber vertabrada korpus fraktürü (%8), sol kol dirsek 25 derece deviasyon için %12 olup Balthazar formülü ile topladığında özür oranın %30 olduğu maluliyetin genel olarak üst ekstremite, kas iskelet sistemine ilişkin olup davacının kask takmaması ile zarar arasında uygun illiyet bağının varlığı davalı tarafından ispatlanamadığından belirlenen tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmaması doğru olup davalı vekilinin açıklanan yöne ilişkin istinaf sebebinin reddi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, olaya ilişkin alınan bilirkişi raporlarının dosya kapsamına uygun olduğu, davalı sigorta şirketi vekilinin ileri sürdüğü istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı ve ilk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden yasaya uygun bulunduğundan, davalı ... Sigorta AŞ vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1. Davalı ... Sigorta AŞ vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1. b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 7.766,30 TL karar harcından peşin alınan 1.941,57 TL harcın mahsubu ile bakiye 5.824,73 TL harcın davalı ... Sigorta AŞ’den tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3. Davalı sigorta şirketi tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,

4. Gider avansından artan kısım varsa karar kesinleştiğinde davalı sigorta şirketine iadesine,

5. Karar tebliği, kesinleştirme, harç tahsil ve gider avansı iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 15.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

• Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.