Ankara BAM 20. HD 2022/592 E. 2024/882 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2022/592 - 2024/882

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/592

KARAR NO : 2024/882

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK

MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2021

NUMARASI : 2019/426 E. - 2021/416 K.

DAVACI

VEKİLLERİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : YİDK Karar İptali, Tasarım Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/11/2021 tarih ve 2019/426 Esas - 2021/416 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 2018 07464/1,2,3,4,5 ve 6 sıra sayılı çoklu tasarım başvurusuna müvekkili tarafından yapılan itirazın dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, dava konusu tasarımların tamamının 3 kapılı dikey soğutucu tasarımları olduğunu, bu tasarımların benzerlerinin dünyada ve ülkemizde uzunca bir süredir satıldığını, dava konusu tasarımlar bütün olarak değerlendirildiğinde, genel izlenim itibariyle müvekkilinin dayanak yaptığı tasarımlardan farklı olmadıklarını, davalı Şirketin 2018 07462/3,4,5,6 sayılı tasarımları ile 2018 07463/3,4,5,6 sayılı tasarımlarını iptal ettiğini, anılan tasarımlar ile dava konusu tasarımların birbirlerinin aynısı olduğunu, tek farkın iptal edilen tasarımların iki kapılı, tesciline karar verilen tasarımların ise üç kapılı olmasından kaynaklandığını ileri sürerek, 2019/T-726 sayılı YİDK kararının iptaline ve dava konusu tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, müvekkili Kurum kararlarının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2018 07464/1 ve 2 sayılı tasarımların, 2018 07462/1 ve 2018 07463/1 sayılı mesnet tasarımlar ile , dava konusu 2018 07464/3 ve 4 sayılı tasarımların, 2018 07462/4 ve 2018 07463/4 sayılı mesnet tasarımlar ile, dava konusu 2018 07464/5 ve 6 sayılı tasarımların da 2018 07462/5 ve 2018 07463/5 sayılı mesnet tasarımlar ile bilgilenmiş kullanıcı nezdinde benzer tasarımlar oldukları tespit edilmişse de, bahsi geçen mesnet tasarımların davalıya ait olduğu, bu mesnet tasarımların başvuru tarihi ile dava konusu çoklu tasarımların başvuru tarihinin aynı bulunduğu, menset tasarımların dava konusu tasarımlardan önce kamuya sunulmadığı, bahsi geçen davalın tasarımlarının, dava konusu tasarımlarla başvuru tarihinin aynı olmasının dava konusu çoklu tasarımların yeni veya ayırt ediciliğini ortadan kaldırıcı etkisinin bulunmadığı, zira yenilik veya ayırt ediciliğin ortadan kaldırılabilmesi için SMK m.57/1 hükmü uyarınca, mesnet tasarımın daha önce kamuya sunulmuş olması gerektiği, somut olayda, mesnet tasarımların dava konusu çoklu tasarımlarla aynı tarihte tescil başvurusunda bulunulması eyleminin SMK m.57/1 hükmü uyarınca kamuya sunma eylemi niteliğinde olmadığı, bu nedenle söz konusu mesnet tasarımların, dava konusu çoklu tasarımların yeniliğini veya ayırt ediciliğini ortadan kaldırmaya matuf tasarımlar olmadıkları nitekim, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 24.01.2014 tarih 2013/11177 E 2014/1543 K sayılı kararında da, her iki endüstriyel tasarım belgesi birbiri ile benzer olsa dahi her iki tasarımın aynı tarihte yayınlanması halinde, sırf aynı kişiye ait tescilli iki adet tasarım belgesi bulunmasının, tasarımlardan birinin yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığı şeklinde yorumlanamayacağının açıklandığı, dava konusu çoklu tasarımların mutlak anlamda yeni olup olmadığı hususunun da bilirkişi incelemesi marifetiyle değerlendirildiği, söz konusu çoklu tasarımların mutlak anlamda yeniliğini öldürücü niteliği haiz, önceki tarihli kamuya sunulmuş herhangi bir tasarım örneğinin tespit edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere dava konu tasarımların, yine davalıya ait tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı, SMK'nın 57/1 maddesinde kamuya sunma hallerinin sınırlı olarak, sayılmadığını, davalı Kurum tarafından tasarımın bültende ilan edilmenin kamuya sunma olarak kabul edilmesi gerektiğini, ayrıca tasarım başvurusu yapılmasının da kamuya sunma olarak kabul edilmesi gerektiğini, kamuya sunmada önemli olanın tasarımın kamuya sunulduğu an olduğunu, bu nedenle başvuru tarihi değil başvuru anının dikkate alınması gerektiğini, mesnet tasarımların dava konusu tasarımdan sonra başvurusunun yapıldığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini isteniştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu tasarımlar ile davacının itirazına mesnet olan ve yine davalı Şirkete ait 2018 07462/1-4-5 , 2018 07463/1-4-5 sayılı tasarımlar bilgilenmiş kullanıcı nezdinde benzer tasarımlar olsalar da, davalı Şirkete ait olan bahsi geçen mesnet tasarımların, dava konusu tasarımlar ile aynı tarihte yayınlandığı, davaya konu tasarımlardan önce davalı Şirkete ait mesnet tasarımların kamuya sunulduğuna dair davacı tarafça dosyaya delil sunulmadığı, sırf davalı Şirket adına tescilli iki adet tasarım belgesi bulunmasının, tasarımlardan birinin yenlik ve ayırt edicilik vasfını haiz olmadığı sonucunu doğurmayacağı, nitekim benzer bir uyuşmazlık hakkında verilen Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 24.01.2014 tarih 2013/11177 E 2014/1543 K sayılı ilamının da aynı yönde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 346,9‬0. TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 03/05/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 02/06/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.