Ankara BAM 20. HD 2021/1567 E. 2024/8 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2021/1567 - 2024/8

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1567

KARAR NO : 2024/8

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2021

NUMARASI : 2020/314 E. - 2021/260 K.

DAVACI :

VEKİLLERİ :

DAVALI

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/06/2021 tarih ve 2020/314 E. - 2021/260 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili tarafından 2019/95940 sayı ile “...” ibareli marka için yapılan başvuruya davalı tarafından yapılan itiraz üzerine başvurunun reddedildiğini, oysa müvekkilinin sağlık sektöründe faaliyet göstermesi nedeniyle sağlık sektöründe yoğun olarak kullanılan “...” ibaresinin salt itiraz edene ait tescil hakkı tanıyacak şekilde itirazının yerinde görülmesinin isabetli olmadığını, “... ...” ibaresi ile sağlık sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin "..." anlamına gelen “...” ibaresi arasında karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2020-M-7312 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu 2019/95940 sayılı ibareli marka ile itiraza mesnet 2018/11740 sayılı esas unsurlu itiraza mesnet markanın kıyaslanmasında her iki markanın esas unsurunun “...” işareti olduğunu, başvuru kapsamındaki mal ve hizmetlerin de birebir aynı bulunduğunu, davacı adına kayıtlı, tertip tarzları ve bileşenleri farklı 2009/61868, 2019/95939 sayılı ve "... şekil", "... ... "..." ibareli tescilli markaların, iş bu itirazın incelenmesine mesnet gösterilmesi talebinin hukuki bir dayanağı bulunmadığını, davacının adına kayıtlı 2012/42428 sayılı ve "..." ibareli markanın, itirazın incelendiği tarih itibariyle hükümden düşmüş olduğunu, markaların tekliği ilkesi uyarınca bu markanın sicile tescilinin mümkün olmadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka başvurusunun kapsamındaki “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri.”nin, davalının markasının kapsamında aynı/aynı tür olarak yer aldığı, dava konusu marka başvurusu ile davalı markası arasında marka işaretleri bakımından benzerlik bulunduğu, dava konusu marka ile davalı markası arasında karıştırılma ihtimali olduğu, davacının müktesep hak iddiasının yerinde bulunmadığı, dava konusu 2020-M-7312 sayılı YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dosya kapsamına ibraz edilmiş bulunan 12.04.2021 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında yer alan tüm değerlendirmelerin maddi hukuki gerçeklikten uzak olduğunu, bilirkişi heyetinin çözümü hukuki bilgiyi gerektiren konular hakkında beyanat veremeyeceğini, YİDK kararının isabetli olmadığını, “...” ifadesinin ayırt edici özellik olarak bir markaya özgülenmesinin isabetli olmadığını “... ...” şeklindeki tescil ile müvekkili şirket başvurusu ele alındığında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalı şirketin itirazına mesnet “... ...” ibareli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların "..." ibaresi olması nedeniyle karıştırma ihtimalinin olacağı, diğer yandan davacının müktesep hak iddiasının da yerinde bulunmadığı, zira davacının 2012/42428 sayılı ve “...+ŞEKİL” ibareli markasının hükümden düşmüş olduğu, 2009 61868 sayılı ve “...+ŞEKİL” ibareli ve 2019 95939 sayılı “...+ŞEKİL” ibareli markalarının ise esas unsurunun “...” ibaresi olduğu, ayrıca 2009 61868 sayılı ve “...+ŞEKİL” ibareli markanın dava konusu markanın kapsamındaki 43. Sınıftaki hizmetleri kapsamadığı, 2019 95939 sayılı “...+ŞEKİL” ibareli markanın ise tescil tarihi üzerinden henüz 5 yıl geçmediği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,3‬0. TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı  uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/02/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.