Ankara BAM 20. HD 2021/1867 E. 2024/74 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2021/1867 - 2024/74

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1867

KARAR NO : 2024/74

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2021

NUMARASI : 2021/76 E. - 2021/347 K.

DAVACI

VEKİLİ

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tasarım Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/10/2021 tarih ve 2021/76 E. - 2021/347 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin kendi ARGE departmanında geliştirdiği tasarımını 2019/06285 no ile TÜRKPATENT nezdinde tescil ettirdiğini, davalı tarafın müvekkilinin başvuru tarihinden çok sonra tescil ettirdiği tasarımlarının müvekkilinin tasarımı ile birebir aynı olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik şartlarını taşımadığını ileri sürerek, davalı adına tescil edilmiş bulunan 2020/05784 nolu tescil belgesindeki 1 numaralı koltuk ve 2 numaralı berjer tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendisi adına tescilli olduğunu iddia ettiği tasarımın 6769 sayılı SMK'nın 55-56 vd. maddelerinde belirtilen tanımlara uygun olmadığından, aynı Kanun'un 77. maddesi uyarınca hükümsüz olduğunu, zira davacının bu tasarımlarına benzer model tasarımların davacının tescilinden önce Türkiye’de başka firmalar tarafından üretildiğini, piyasaya sürüldüğünü ve sosyal medyada paylaşıldığını, yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, davacının işbu taleplerini yerinde olmadığını, müvekkili tarafından usulüne uygun olarak yapılan tasarım tescil başvurusunun TÜRKPATENT tarafından araştırıldığını, yenilik kriterine uygun bulunduğunu, ilan edildiğini ve hiçbir itiraz yapılmadığından dolayı müvekkilinin tasarımının tescil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalı tasarımlarının genel görünüm özellikleriyle bilgilenmiş kullanıcı nezdinde itiraza mesnet ürünler ile benzer tasarımlar olduğu yanılgısına sebep olacak şekilde tasarlandığı, yenilik ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2020/05784-1 ve 2 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacı adına tescilli tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığını, bu hususta araştırma yapılmadığını, davacı tasarımının sadece müvekkili tarafından değil, farklı birçok firma tarafından da tescil tarihi öncesi kullanıldığını, yerel mahkemece yerine getirilmeyen hukuki uyuşmazlığın aydınlatılması yükümlülüğün yerine getirilmesini talep ettiklerini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içerisinde tasarım konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, davalı adına tescilli 2020/05784-1 ve 2 nolu tasarımların davacı tasarımları karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı, davacının mesnet tasarımlarının yeni ve ayırt edici olup olmadığı hususunun ise eldeki davada incelenemeyeceği anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30. TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	  

3. İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 18/01/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 03/02/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.