Ankara BAM 20. HD 2021/1877 E. 2024/37 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1877

KARAR NO : 2024/37

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

BAŞKAN : ... ...

ÜYE : ... ...

ÜYE : ... ...

KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/09/2021

NUMARASI : 2021/49 E. - 2021/317 K.

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tasarım ile ilgili YİDK Kararının İptali, Tasarım Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/09/2021 tarih ve 2021/49 E. - 2021/317 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davalı şirketin TÜRKPATENT nezdinde 29.05.2020 tarihinde 2020/03584 başvuru numarasıyla tescil standı için tasarım tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin yayına yaptığı itirazın, delillerin yeterli görülmemesi nedeniyle Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa dava konusu olan dezenfektan standının bir süredir dünyanın her yerinde kullanılan ve hiç kimsenin tekeline verilemeyecek bir ürün olduğunu, dava konusu tasarımın özellikle Türkiye’de ilk COVİD-19 vakasının görülmesiyle beraber, alınan tedbirlerde bulunan el yıkama ve eli dezenfekte etme ihtiyacıyla üretimi ve kullanımı artmaya başlandığını, davalı şirketin dava konusu tasarımının yenilik vasfını taşımadığını, müvekkilinin dava konusu dezenfektan standlarını, ... A.Ş. ve ... A.Ş. ile 28.04.2020 tarihinde başlayan sipariş talepleri ve yazışmalara binaen pandemi sürecinde İstanbul Valiliğinden özel izin alarak ürettiğini, davalı Kurumdan güncel yapılan sorguya göre davalının tasarım başvurusunun 29.05.2020 tarihinde gerçekleştiğini, 23.01.2021 tarihinde hukuka aykırı bir şekilde tescil edildiğini, müvekkilin bu tarihten önce ürünlerin siparişini tasarımlarını sipariş veren firmalardan aldığını ve üretime başladığını, hatta teslim ettiğini, 2020/03584 nolu tasarım başvurusunun yenilik karakterinden uzak, kamuya sunulmuş ve kötüniyetli bir başvuru olduğunu, dava dilekçesi ekinde piyasada geçişte ve şuanda aktif bir şekilde satışta olan hijyen standlarından örneklerin yer aldığını, ilgili görsellerden de açıkça anlaşılacağı gibi ilgili tasarım başvurusu ile yüksek derecede benzerlik taşıyan pek çok hijyen standının satışta bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, 2020/03584-1 sıra numaralı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkili şirketin pandemi sürecinde toplumun ve sektörünün ihtiyaçlarını gözeterek el dezenfekte standları tasarladığını, söz konusu bu tasarımların üzerinde münhasıran hak sahibi olduğunu, müvekkili tarafından yapılmış başvuru üzerine, Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü tarafından 12.04.2020 üretim tarihli, 25.04.2020 aleniyet tarihli ve 2020/3172 Kayıt Tescil No'lu tescil belgesi verildiğini, bu anlamda müvekkilinin eser sahipliğinden doğan her türlü hakkın da yegâne sahibi konumunda olduğunu, davacı tarafın, müvekkiline ait tasarımların yeni olmadığını ispatlamak adına, birtakım tasarımları delil olarak göstermiş ise de, mesnet olarak gösterilen tasarımlar ile davalı müvekkiline ait tasarımın genel görünüm bakımından birbirinden bütünü ile farklı olduğunu, belirgin bu farklılıkların gerek ilk bakışta gerekse ayrıntılı inceleme yapıldığında bir bütün olarak, tasarımları birbirlerinden tefrike ve farklı kılmaya kafi olduğunu, davacının sunmuş olduğu ürün tasarımlarının müvekkiline ait tasarıma hiçbir surette benzememekle birlikte, kabul yerine geçmemek kaydı ile, bir an benzer olduğu düşünülse dahi davacının sunmuş olduğu işbu görsellerin delil niteliğinde olmadığını, davacı tarafından başka firmalara ait işbu ürün görselleri geriye dönük olarak herhangi bir tarihte basılabilir veya çoğaltılabilir nitelikte bulunduğunu, belgelerin delil niteliğinde olması için, bahse konu firmalar tarafından ürün satışını ve hangi yılda satıldığını gösteren belge ve faturalarının asıllarının dosyaya sunulması gerektiğini, müvekkilinin, müşterisi ... ile uzun süren yazışmaları sonucunda bahse konu dezenfektan standı tasarımlarını yarattığını, yazışmalardan da görüleceği üzere, müvekkili şirketin ve ... arasındaki yazışmaların 12.04.2020 tarihinde başladığını, bahse konu yazışmalardan da görülebileceği müvekkilinin tasarıma konu faaliyetinin davalı taraftan daha önce başladığını, davacının ... ile yazışmalarının 28.04.2020 hatta tam olarak 30.04.2020 tarihinde başlamış olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davaya konu 2020/03584-1 sıra numaralı tasarıma yapılan itirazın ekinde sunulan e-mailler, çizimler, tarihsiz görseller ve yazışmaların, itiraz konusu tasarımın başvuru tarihinden önce kamuya sunulduğunu ispatlayıcı nitelikte olmadığı, davacı tarafından sunulan belgelerin hak sahipliğini kanıtlamaya yeterli olmadığı, dava konusu davalının 2020/03584-1 sıra numaralı tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olduğu, davacıya dosyanın bilirkişiye tevdii için süre verildiği ancak kesin süreye rağmen bilirkişi ücretinin yatırılmadığı ve dosyanın bilirkişiye gönderilemediği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde taraflar arasında hijyen stantlarına ilişkin 4 dava bulunduğunu, farklı YİDK kararlarına ilişkin olmaları nedeniyle ayrı yürütüldüklerini, bu dava dosyalarında aynı anda bilirkişi raporu istendiğini, düzenlenecek raporların aynı tasarımların yenilik vasfının incelenmesine yönelik olduğunu, bu dosyalarda mükerrer bilirkişi ücreti yatırmanın usul ekonomisine aykırı olduğunu, hem birleştirme, hem bekletme, hem de bilirkişi raporu celbi taleplerinin reddedildiğini, yargılamanın masraflı ve fahiş harçlara tabi olmasının hak arama özgürlüğünü ihlal ettiğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, tasarım ile ilgili YİDK kararının iptali, tasarım hükümsüzlüğü ile sicilden terkin istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının verilen kesin süre içeresinde bilirkişi ücretini yatırmadığı, tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı dosyaya sunduğu diğer delillerle de kanıtlayamadığı, öte yandan, dosya kapsamına göre taraflar arasında YİDK karar iptali talebiyle açılmış üç davanın bulunduğu anlaşılmış olup, eldeki davada davaların birleştirilmesi yönünden bir talep de yapılmadığı, ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30. TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 21/01/2024

Başkan

...

Üye

...

Üye

...

Katip

...