Ankara BAM 20. HD 2021/1825 E. 2024/36 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1825

KARAR NO : 2024/36

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

BAŞKAN : ... ...

ÜYE : ... ...

ÜYE : ... ...

KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2020

NUMARASI : 2019/136 E. - 2020/168 K.

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tasarım ile ilgili YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/07/2020 tarih ve 2019/136 E. - 2020/168 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2018/04223 sayılı ayak giysi tabanı tasarımının davalı şirketin itiraz üzerine davalı ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararıyla yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle tescilinin iptaline karar verildiğini, oysa itiraza mesnet tasarımın sahibi ... firmasının Türkiye’de yerleşik olmadığını, bu davanın tarafları ile bir ilgisinin bulunmadığını, dolayısıyla, davalı şirket itirazının hukuk düzeni açısından değil, müvekkili şirkete zarar vermek ve daha da büyümesini önlemek amacıyla yapmış olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle itiraz sahibinin iyi niyetli olmadığını, davalı şirketin itirazına mesnet tasarımın kendisine ait tescilli 2018/03348 ve 2017/07157 sayılı tasarımlara daha çok benzediğini, buna göre davalı şirketin bir taraftan ... firmasının tasarımının bir benzerini kendisi adına tescil ettirirken, diğer taraftan müvekkili şirkete ait tasarımın kendisinin de taklit ettiği tasarıma benzerliğini iddia ettiğini, bu nedenle ... firmasına ait tasarımlar ile davalı şirkete ait anılan tasarımların karşılaştırılmasını talep ettiklerini, davalı şirketin müvekkili şirket ile rekabet edebilmek adına müvekkili şirketin başvurularını takip ettiğini ve müvekkili şirketin tasarımına karşı başkasına ait tasarım öne sürerek itiraz ettiğini, ... markalı tasarımlar incelendiğinde söz konusu tasarımların, müvekkili şirketin iptaline karar verilen tasarımları ile aynı olmadığını, müvekkili şirkete ait tasarımın bağımsız ve yeni olduğunu, YİDK kararında tasarımın taşıması gereken fonksiyonel özelliklerinin değerlendirilmediğini, söz konusu tasarımların ayakkabı (bot) tabanı olması nedeniyle taşımaları gereken asgari özelliklerinin bir benzerlikmiş gibi değerlendirilmiş olduğunu, ileri sürerek, YİDK'nın 2019/T-55 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, 2018/04223 sayılı tasarımının tescil tarihinden yaklaşık 11 yıl önce 2007 yılında EUIPO’da tescile konu edildiği, davacı tarafın tasarımı ile hükümsüzlüğe gerekçe gösterilen tasarımın genel izleniminin ayniyete varacak kadar benzer olduğunu ve bu benzerliklerin zorunlu görünüm özellikleri olmadığını, seçenek özgürlüğünün oldukça geniş olduğu taban sektöründe davacı tarafa ait tasarımın kendi tasarım kimliğini oluşturamadığını, ... markalı ürünün koruma kapsamında kaldığını, ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, akıllı taklit içeren bir tasarım olduğunu, ... markalı ürünün yan yüzeylerinde bulunan 3 adet yamuk alanların sayısının 2018/04223 sayılı tasarımda dörde çıkarılarak farklılık yaratılmaya çalışıldığını ancak bu durumun tasarımlar arasında var olan yüksek derecede benzerlik durumunu ortadan kaldırmaya yeterli olmadığını, davacı tasarımı ile ... markalı ürün seçenek özgürlüğü ışığı altında birlikte değerlendirildiğinde her iki tasarımın bilgilenmiş kullanıcı nezdinde bıraktığı izlenimin aynı olduğunu, tasarım hukukunda mutlak yenilik ilkesi benimsendiği için iptal/hükümsüzlük için ileri sürülecek belgenin sadece itiraz sahibine ait olması gibi bir zorunluluğun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2018/04223 sayılı tasarımın, EUIPO nezdinde tescilli 000743380-0002 sayılı tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfını haiz olmadığı, ayrıntı düzeyindeki farklılıkların bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim bakımından belirgin bir fark yaratmadığı ve tasarımların benzer algılanacağı, YİDK’nın 2019/T-55 sayılı kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, celbini istedikleri delillerin toplanmadığını, davalı şirketin bir taraftan ... isimli firmanın tasarımının bir benzerini tescil ettirdiğini, diğer taraftan müvekkiline ait tasarımın kendisinin da taklit ettiği tasarıma benzediğini iddia ettiğini, talep etmelerine rağmen davalı şirket tasarımları ile ... firmasına ait tasarımların karşılaştırılmadığını, tasarımlar üzerinde fonksiyonel olarak bulunması gereken zorunlulukların değerlendirmeye alınmadığını, YİDK kararının ve mahkeme kararının eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini, müvekkiline ait tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, tasarım ile ilgili YİDK kararının iptali

istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içerisinde tasarım konusunda uzman bilirkişilerin bulunduğu heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, davaya konu tasarımla redde mesnet tasarım arasındaki farklılıkların fikri bir çaba harcamaksızın bilinen bir tasarımın üzerinden gerçekleştirilen unsurlar oldukları, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde tasarımların benzer olarak algılanacağı, tasarımlar arasındaki benzerliğin de teknik zorunluluklardan kaynaklanmadığı, öte yandan davalı şirket adına tescilli tasarımların da işbu davanın konusu olmadığı, neticeten daha önce kamuya sunulan tasarıma benzerliği nedeniyle dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30. TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı  uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 21/01/2024

Başkan

...

Üye

...

Üye

...

Katip

...