Ankara BAM 20. HD 2021/2020 E. 2024/281 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/2020

KARAR NO : 2024/281

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

BAŞKAN : ... ...

ÜYE : ... ...

ÜYE : ... ...

KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2021

NUMARASI : 2020/230 E. - 2021/223 K.

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/06/2021 tarih ve 2020/230 E. - 2021/223 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibaresini hem ticaret unvanında hem de markasal hüviyette yoğun bir biçimde kullandığını, “...” ibaresinin de müvekkili adına marka olarak tescilli olduğunu, davalının markasında kullanılan ibarenin içinde müvekkilinin “...” markasında da bulunan 5 harfin yer aldığını, bu durumun karşılaştırılan markalar arasında yakın bir benzerliğe yol açtığını, birden çok sözcükten oluşan kelime markalarında sözcüklerin yerlerinin veya sıralarının değiştirilmesinin, görsel ve işitsel açılardan benzerliği ortadan kaldırmadığına dair verilmiş pek çok emsal yargısal içtihat bulunduğunu, davacının gıda sektöründe yarattığı seri markalarının mevcudiyeti gözetildiğinde, davalının dava konusu edilen markayı tescil ettirmesinin iltibas yaratacağını, zira taraf markalarının aynı emtialarda tescilli olacağını, müvekkilinin “...” ve “...” ibareleri üzerinde eskiye dayalı kullanımdan doğan gerçek hak sahibi de olduğunu, davacının ticaret unvanının kılavuz unsuru olan “...” ibaresinin bu niteliği itibariyle de korunması gerektiğini, müvekkilinin “...” markasının “tanınmış marka” olduğunun, Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.04.2019 tarih ve 2017/137 Esas, 2019/1305 Karar sayılı ilamı ile de tespit edildiğini, davalının markasının davacının tanınmış ve seri marka hüviyetinde olan markalarının arasına sızacağını ve haksız yarar elde edeceğini, davalının daha önce davacının itirazları üzerine reddedilen “...” markasındaki kelimelerin yerini değiştirerek “...” ibareli bir marka başvurusunu dosyalamış olmasının davalının kötüniyetinin açık bir tezahürü olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın dava konusu edilen 2020-M-5910 sayılı kararının iptaline ve davalı adına tescili talep edilen 2019/73964 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, somut olayda karşılaştırılan markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması gerektiğine ilişkin koşulun sağlanmadığını, markaların görsel, işitsel, kavramsal açılardan ve bıraktıkları toplu intiba yönünden çok farklı olduklarını, davalının markasında geçen “...” ibaresinin, markayı bölmek suretiyle ele alınmasının marka hukukuna göre mümkün olmadığını, bu nedenle ortalama tüketici nezdinde çekişme konusu emtia açısından markalar arasında bir iltibas tehlikesinin bulunmadığını, diğer taraftan somut olayda davacının SMK m. 6/5 hükmünün uygulanması koşullarının oluştuğunu ve dahi davalının dava konusu edilen marka başvurusunun kötüniyetle yapıldığını ispat edemediğini, markalar benzemediği için davacının gerçek hak sahipliği iddialarının da dinlenemeyeceğini, dava konusu edilen markada geçen “...” ibaresinin davacının ticaret unvanında da aynen bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, taraf markalarının benzer olmadığını, Kurum kararının yerinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait "..." ve "..." esas unsurlu markaları gören, işiten, bu markalı mal ve hizmetlerden yararlanan makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı ortalama tüketici kesiminin, markaların ayırt edici unsurlarını bir bütün olarak algılaması, markaların başlangıç kısımlarına diğer kısımlarına nazaran daha çok dikkat etmesi, davaya konu gıda emtiaları bakımından görsel iletişiminin daha ön planda olması nedeniyle markaların şekil unsurlarına da ayırt edici etki yüklemesi sebeplerinden kaynaklı olarak daha sonra davaya konu "... ...+Şekil" markasını davaya konu 29. sınıfta yer alan emtia üzerinde gördüğünde, bu markanın genel görünümü itibariyle davacıya ait markalardan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, markalar arasında doğrudan veya dolaylı olarak bir ilişki kurmayacağı, bu nedenle davacı markalı emtialardan yararlanmak isterken davalı markalı emtialara yönelmeyeceği, marka sahipleri arasında da idari veya ekonomik bir bağlantı kurmayacağı, bu nedenle SMK m.6/1 hükmü uyarınca markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, davacı her ne kadar bu markasının bilinirliğini arttırmışsa da, davacıya ait bu marka ile ve yine tanınmışlığını iddia ettiği ancak ispatlayamadığı "..." markasının genel görünümleri itibariyle davaya konu markadan farklılaştıkları anlaşıldığından, SMK m.6/5 hükmü koşulunun somut olayda gerçekleşmediği, dava konusu "... ...+Şekil" ibareli marka ile iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer tescilsiz bir işareti, marka başvuru tarihinden önce davacının yoğun ve sıkı olarak dava konusu marka kapsamındaki emtialarla aynı ya da benzer mal ve hizmetler üzerinde kullandığı ve bu tescilsiz işarete belli bir düzeyde ayırt edicilik kazandırdığı iddiaları ispatlanamadığından SMK m.6/3 hükmü koşulunun somut olayda gerçekleşmediği, davacıya ait ticaret unvanının ayırt edici ekini "..." ibaresinin oluşturduğu, bu ibare ile dava konusu "... ...+Şekil" ibaresinin görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları anlaşıldığından, SMK m.6/6 hükmü koşulunun somut olayda oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, tarafları ve konuları çok benzer olan uyuşmazlıktaki delillerin ve iddiaların bilirkişiler tarafından inceleme konusu yapılmadığını, iki markanın da toplam 3 hece şeklinde telaffuz edildiğini, başlangıç ve bitiş sesleri arasında benzerlik bulunduğunu, ikinci hecenin ise aynı şekilde telaffuz edildiğini, markalar arasında belli düzeyde işitsel benzerlik de olduğunu, bilirkişi raporunun hükme aynın esas alınmasının doğru bulunmadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğunu, sözcüklerin yer değiştirmesinin kavramsal benzerliği ortadan kaldırmaya yetmediğini, davalı tarafın, müvekkili şirkete ait tanınmış ... esas unsurlu markaları ile birebir aynı esas unsurları içeren marka başvurusunda bulunma gayretinde olduğunu, hakları kötüye kullandığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı şirketin "... + ŞEKİL" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "..." ve "..." esas unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların birbirinden farklı olduğu, SMK'nın 6/5. hükmü koşulunun somut olayda gerçekleşmediği, dava konusu marka ile iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer tescilsiz bir işareti, marka başvuru tarihinden önce davacının yoğun ve sıkı olarak dava konusu marka kapsamındaki emtialarla aynı ya da benzer mal ve hizmetler üzerinde kullandığı ve bu tescilsiz işarete belli bir düzeyde ayırt edicilik kazandırdığı iddialarının ispatlanamadığı, davacıya ait ticaret unvanının ayırt edici ekini "..." ibaresinin oluşturduğu, bu ibare ile dava konusu markanın görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,3‬0. TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı  uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 16/02/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 13/03/2024

Başkan

...

Üye

...

Üye

...

Katip

...