Ankara BAM 20. HD 2021/1896 E. 2024/266 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1896

KARAR NO : 2024/266

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

BAŞKAN : ... ...

ÜYE : ... ...

ÜYE : ... ...

KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK

MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2020

NUMARASI : 2020/231 E. - 2020/261 K.

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/11/2020 tarih ve 2020/231 Esas - 2020/261 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, davacının çakmak şekli ile bu şeklin ateşleme kısmının üzerine yazılmış “...”, “...” ve “...” ibarelerinden oluşmuş markaları bulunduğunu, müvekkilinin ürettiği ve sattığı "..." çakmaklarının silindirik gövdesi ile dünya piyasasında bulunan diğer çakmaklardan özgün ve benzersiz bir tasarıma sahip olduğunu, davalı tarafın 2015/67297 sayılı "... şekli" unsurlu marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa söz konusu başvurunun, müvekkili adına tescilli markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, markaların tüketicilerce karıştırılacağını, müvekkili markasının tanınmış marka statüsü kazandığını, davalı şirketin müvekkilinin tanınmış markasının itibarından faydalanmak için ve kötü niyetli olarak benzer tasarım/marka tescil başvurularında bulunduğunu ileri sürerek, 2017-M-909 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, taraflar arasında 2013 yılından bu yana devam eden ihtilaflar olduğunu, davacı tarafın benzerlik iddiası ileri sürdüğü “...” ibaresi üzerinde, davacının başvuru anından önce müvekkili Şirketin markasal hakkının zaten bulunduğunu, ihtilaf konusu markaların görsel, sesçil ve fonetik olarak benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalı marka başvurusunun çakmak şekli ile bu şeklin ateşleme kısmının üzerine yazılmış “...” ibaresinden oluştuğu, davacı markalarının ise çakmak şekli ile bu şeklin ateşleme kısmının üzerine yazılmış “...”, “...” ve “...” ibarelerinden meydana geldiği, taraf markalarını oluşturan “...”, “...”, “...” ve “...” ibareleri arasında görsel, işitsel ve anlamsal açıdan herhangi bir benzerlik bulunmadığı, davalı markasındaki çakmak şeklinin, silindirik formdaki ana gövde ile ana gövdeye bağlı dörtgen formdaki arka gövdeden ve bu gaz haznesinin üzerine aynı şekilde oturtulmuş ateşleme mekanizmasından oluştuğu, davalı markasında yer alan işbu görselin, davacının 2014/46336 sayılı markasında kullanılan çakmak görseli ile yoğun benzerlik içerdiği görülmekle birlikte, taraf markalarının kapsadığı “çakmak” emtiasını doğrudan tanımlayan iş bu görselin, marka bütünü içinde ayırt ediciliği bulunmaması sebebiyle iltibasa yol açmayacağı, taraf markalarını oluşturan sözcüklerin markaları yeterli düzeyde farklılaştırdığı, 2015/67297 sayılı “... +şekil” ibareli davalı marka başvurusu ile itiraza mesnet gösterilen davacı markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi kapsamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığından, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde sayılan koşulların gerçekleşmediği, davacı tasarımlarının, davalı markasında kullanılmamış olması sebebiyle, 556 sayılı KHK’nın 8/5 maddesi anlamında tescil engeli bulunmadığı, davacının kötü niyet iddasının dosya kapsamında ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, dava konusu başvurunun ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu ve tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu, dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 5 ve 7/1-c maddeleri kapsamında dava konusu markanın tescilinin mümkün bulunmadığını,

davalı şirketçe marka tesciline konu edilen şeklin, müvekkiline ait marka tescilleri ile aynı olduğunu, bu durumun mahkemece de tespit edilmesine rağmen markaların karıştırılmayacağı sonucuna varılmasının, mahkeme kararının çelişkili olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE :Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "...+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının da oluşmadığı, başvurunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği, HMK'nın 357. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddiaların istinaf aşamasında ileri sürülmesinin ve yeni delillere dayanılmasının mümkün olmadığı, öte yandan YİDK kararının iptali istemi ile açılan davada, YİDK kararında tartışılmayan hususların değerlendirilemeyeceği, davacı tarafça da işbu davada mutlak ret nedenlerine dayanılmadığı, bu itibarla istinaf aşamasında ileri sürülen markanın ayırt edici olmadığına ilişkin istinaf itirazlarının incelenmesine imkan bulunmadığı gibi davacı vekilinin 04.01.2022 tarihli dilekçesi ekindeki uzman görüşünün de değerlendirilemeyeceği, yine istinaf süresinden sonra davacı vekilince dosyaya sunulan 30.09.2021 tarihli dilekçe ile ileri sürülen ek istinaf itirazlarının da incelenemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 59,30 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 368,30 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 16/02/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 16/02/2024

Başkan

...

Üye

...

Üye

...

Katip

...