Ankara BAM 20. HD 2021/2076 E. 2024/261 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2021/2076 - 2024/261

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/2076

KARAR NO : 2024/261

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2021

NUMARASI : 2021/64 E. - 2021/355 K.

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI

DAVANIN KONUSU : YİDK Marka Kararı İptali ile Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/10/2021 tarih ve 2021/64 E. - 2021/355 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2017/89496, 2016/94159, 2016/94156 sayılı ve "...", "...", "..." ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’e başvuruda bulunduğunu, 2019/120345 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedilmiş olduğunu, oysa marka işaretleri arasında benzerlik bulunduğunu, markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetler bakımından da benzer ve ilişkili olduğunu, müvekkili markalarının tanınmış marka vasfı taşıdığını, müvekkili markasını içeren arama motoru sayfasına "https://www...com.tr/" adresinden ulaşılabildiğini, müvekkili firma tarafından Ocak 2021'de yaptırılan dijital servisler pazar takip araştırmasına göre "..." markasının toplum nezdinde bilinirliğinin %45 olduğunu ve bu markanın toplum nezdinde bilinir, tanınır hale geldiğini, davalı şirketin seçebileceği milyonlarca seçenek arasından, müvekkiline ait tanınmış markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer başvuruda bulunmasının kötüniyetli olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, YİDK'nın 2020-M-10780 sayılı kararının iptali ile dava konusu 2019/120345 başvuru numaralı “...” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davacı tarafın farklı sınıflarda tescilli markalarının tanınmışlığından veya itibarından faydalanmak gibi bir durumun söz konusu olmadığını, tarafların faaliyet alanlarının farklı olduğunu, davacı markaları ile müvekkili markası arasında ayniyet ya da ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlik bulunmadığını, iltibas ihtimalinin söz konusu olmadığını, "..." kelimesinin her alanda yaygın olarak bilinen ve kullanılan bir kelime olduğunu, bu kelime ve kelimeden türetilen markaların zayıf marka olarak kabul edileceğini, markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerin tamamen farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, çekişmeli başvuru standart karekterle yazılmış “...” ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların standart karekterle yazılı "...", "...", "..." ibarelerinden oluştuğu, yapılan incelemede dava konusu başvuru ile itiraza mesnet davacı markalarının benzer markalar olarak değerlendirildiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.04.2021 tarih ve 2017/11-64 E.- 2021/405 K. sayılı kararında belirtildiği gibi markaların kapsadığı mallar yönünden benzerliğin bulunup bulunmadığı hususunun uzman bilirkişilerce değerlendirilmesinin gerektiği, bu konuda bilirkişi raporu alınması gerekmekte olup davacı vekilince süresinde bilirkişi ücreti yatırılmadığı için mal ve hizmet benzerliği hususunun kanıtlanamadığı, başvuru ile

itiraz gerekçesi markalar arasında karıştırılma, ilişkilendirilme ihtimallerinin ortaya çıkmayacağına kanaat getirildiği, SMK’nın 6/5. maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı dolayısıyla tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı, davalı şirketin marka başvurusunun kötüniyetli olduğuna dair somut veri bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markaları arasında SMK'nı 6/1. maddesi uyarınca benzerlik ve iltibas ihtimali bulunduğunu, müvekkiline ait "..." ibaresinin bir arama motoru markası olduğu, bu uygulamanın “bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi” işlevini yerine getirdiğini, bu durumda müvekkili markası kapsamında yer alan 42. sınıftaki “bilgisayar hizmetleri, internet arama motoru sağlama, hosting” hizmetleri ile başvuru markasında yer alan 35. sınıftaki “alıcı ve satıcılar için online pazaryeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi” hizmetlerinin işlevsel yönden benzer olduğu, bunun yanında başvuru markası kapsamınnda 35.05 alt sınıftaki 09. sınıf malların satışı hizmetleri ile 42. sınıftaki “Bilimsel ve sınai inceleme, araştırma hizmetleri; bilgisayar hizmetleri” birbiriyle ilişkili oldukları, yine 09. sınıftaki bir kısım malların (“Makine ve cihazların elektroniğinde kullanılan elemanlar, yarı iletkenler, elektronik devreler, entegreler, yongalar (çipler), diyotlar, transistörler, manyetik kafalar, saptırıcılar; elektronik kilitler, fotoseller, elektronik açma kapama mekanizmaları, algılayıcılar (sensörler). Elektrik enerjisini iletim, dönüştürme, depolama kontrol cihazları ve araçları fişler, buatlar, anahtarlar, şalterler, sigortalar, balastlar, starterler, elektrik panoları, rezistanslar, soketler, transformatörler, adaptörler, şarj cihazları, elektrikli ziller, elektrik, elektronikte kullanılan kablolar, piller, aküler, elektrik enerjisi üretimi için güneş panelleri.”) 42. sınıftaki mühendislik hizmetleri ile bağlantılı olduğu, bahsi geçen hususların ancak alanında uzman bilirkişilerce inceleme yapılması halinde anlaşılacağı, nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.04.2021 tarih ve 2017/11-64 E., 2021/405 K. sayılı kararında da markaların kapsadığı mallar yönünden benzerlik bulunup bulunmadığı hususunun uzman bilirkişilerce değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiğini, müvekkili markasının tanınmış olduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markalarını oluşturan işaretler arasında benzerlik bulunmakta ise de, SMK'nın 6/1. maddesinin uygulanabilmesi için markaların kapsadıkları mal ve hizmetlerin de aynılığı veya benzerliğinin gerektiği, dava konusu marka başvurusunun 35, 39 ve 43. sınıf hizmetler yönünden yapıldığı, davacının itiraza mesnet markalarının ise 42. sınıf hizmetlerde tescilli oldukları, emtia benzerliğinin özel ve teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle uzman bilirkişilerce değerlendirilmesinin gerektiği, ancak davacı tarafın 13.07.2021 tarihli celsede verilen kesin süreye rağmen bilirkişi ücretini yatırmadığı, bu nedenle bilirkişi deliline başvurmaktan vazgeçmiş sayıldığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 21.06.2022 tarih ve 2020/8332 E.-2022/5103 K. sayılı kararının da bu yönde olduğu, ilk derece mahkemesi kararında da belirtildiği gibi, davacı tarafın markalar arasında SMK'nın 6/1 ve 6/5. maddesindeki şartların oluştuğunu kanıtlayamadığı, başvurunun kötüniyetli yapıldığına ilişkin de somut veri bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,3‬0. TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 16/02/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 10/03/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.