Ankara BAM 20. HD 2021/2026 E. 2024/200 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2021/2026 - 2024/200

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/2026

KARAR NO : 2024/200

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2020

NUMARASI : 2019/262 E. - 2020/117 K.

DAVACI :

VEKİLLERİ :

DAVALI

DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/06/2020 tarih ve 2019/262 E. - 2020/117 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 1972 yılından beri faaliyette bulunan tanınmış bir şirket olduğunu, 1986 yılından bu yana “...” ibaresi içeren birçok marka tescilinin bulunduğunu, markayı uzun yıllardır kesintisiz olarak kullandıklarını ve “...” ibaresinin gerek ticaret unvanları, gerek tescilli markaları gerekse de alan adı kullanımı neticesinde tek ve gerçek hak sahibi olduğunu, dava konusu 2018/54355 sayılı “... ...” ibareli markanın yayınına yaptıkları itirazların reddedildiğini, oysa söz konusu markanın asli unsurlarının kendi markaları ile benzer olduğunu, karıştırılabileceğini, 29, 30, 32. sınıflarda yapılan bu başvurunun emtia listesinin üretimde oldukları ürünler ile çakıştığını, seri markalarının devamı izlenimi vereceğini, böyle bir başvurunun kötüniyet taşıdığını ileri sürerek YİDK'nın 2019/M-4469 sayılı kararının iptalini, 2018/54355 sayı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, dava konusu markanın davacı markaları ile benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, bütüncül algı çerçevesinde farklı ticari kaynaklardan geldiğinin anlaşılabileceğini, davacı markasının itibarına zarar gelemeyeceğini, haksız bir yarar sağlanamayacağını, ayırt edici karakterinin zedelenemeyeceğini ve bu sebeplerden tanınmışlık yönünden itirazlarının haksız olduğunu, kötüniyet iddialarının ispatlanmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davalının alanında dünyadaki en önemli firmalardan biri olduğunu, itiraza mesnet markaların kullanılmamakta olduğunu ve bu sebeple kullanım delillerini dosyaya sunmadığını, “...” ibaresinin yardımcı unsur olarak kullanıldığı, markaların tescil edilebileceğini, başvurularının “makarnalar, mantılar erişteler, her türlü un, irmikler nişastalar” dışında kalan 30. sınıftaki diğer ürünleri kapsadığını, markalarında esas unsurun da tanınmış marka olarak T/02607 sayı ile tescilli olan “...” ibaresini ana unsur olarak içerdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait davaya konu 2018/54355 sayılı "... ..." markası ile itiraza dayanak davacının “...” ibareli markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, kötüniyet iddialarının ispatlanamadığı, YİDK kararının yerinde olduğu, davalı markasının hükümsüzlük ve terkin şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkiline ait “...” hakim unsurlu ilk marka tescil tarihinin 1986 senesi olduğu düşünüldüğünde aradan yaklaşık 34-35 sene geçtikten sonra müvekkilin kullanımı adeta hiçe sayılmak sureti ile adı geçen markayı kendi markalarının ana unsuru olarak belirleyecek şekilde karşı yanın kullanımı veyahut tescilini ne 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ne Yerleşik Yargıtay İçtihatları himaye etmeyeceğini, müvekkilinin tanınmış bir firma olduğunu, davalı yanın müvekkilinden haberdar olmadığının düşünülmesinin mümkün bulunmadığını, dava konusu “... ...” ibareli markanın müvekkili firmanın markaları ile iltibas yaratacağını, somut olay bakımından kullanılan “...” ibaresinin tali unsur olarak kabul edilemeyeceğini, hükme esas alınan raporun yeterli olmadığını, davalı firmaya ait dava konusu markada yer alan ibarenin aynı zamanda müvekkili firmanın ticaret unvanının da esas unsuru olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı şirketin "... ...+ ŞEKİL" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "..." esas unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira markalar arasında benzerlik incelemesinde “bütünsel değerlendirme” yapılması gerektiği, buna göre markaların unsurları bölünerek, değerlendirme yapılmasının hatalı olacağı, dava konusu markanın “mavi ve yumurta biçimindeki bir zemin üzerine, kenar kısımlarında bulut motifleri, ortasında, gözleri kalp şeklinde olup gülümseyen çikolata kafa figürü ve üzerinde kırmızı yeşil turuncu mavi harfler ile “...” ve alt kısımda aynı sıra ile ve daha küçük punto ile “...” kelimelerinden oluşturulduğu, markanın orta kısmındaki şekil ve üzerinde “...” yazısının ana unsur olduğu ihtilaflı markalardaki ortak “...” ibaresinin nispeten daha küçük olarak yazıldığı, ürünün tamamlayıcı veya ürünü tanımlayıcı olarak eklendiği, diğer yandan kötüniyet iddialarının ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,3‬0. TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 	

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı  uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 09/02/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 07/03/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.