Karar Detayı

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

BAŞKAN : ... ...

ÜYE : ... ...

ÜYE : ... ...

KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2022

NUMARASI : 2020/65 E. - 2022/59 K.

DAVACI....

DAVANIN KONUSU : Marka YİDK Kararının İptali ve Hükümsüzlük

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/02/2022 tarih ve 2020/65 E. - 2022/59 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ve davalılar ... Kurumu, ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin savunma sanayi alanında faaliyet gösteren bir firma olarak Türkiye’nin en büyük 500 sanayi kuruluşu arasında yer aldığını, “...” markasının dünya savunma sanayinde ve ülkemizde tanınmış bir marka olduğunu, T/03358 sayısı ile tanınmış marka sicilinde kaydının bulunduğunu, dava konusu 2018/06807 sayılı ve "..." ibareli markanın 09 ve 11. sınıf emtialarda tescil edilmek istenildiğini, başvuruya yönelik itirazlarının Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında benzerlik bulunduğunu, her iki markanın da uzun sayılabilecek tek bir kelimeden oluştuğunu, markaların işitsel olarak benzer olduklarını, markalarda “...” harflerinin aynı dizilimde yer aldığını, taraf markalarının potansiyel tüketiciler nezdinde karıştırılabileceğini, tescile konu 09 ve 11. sınıf malların müvekkili markaları kapsamında da yer aldığını ileri sürerek, 2019-M-11124 sayılı YİDK kararının iptali ve dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davacının 5 yıldan daha eski tarihli markaları için kullanım ispatı talebinde bulunduklarını, her ne kadar davalı Kurum kararında bu husus incelenmemiş ise de, davacı markalarının kullanımının ispatlanması gerektiğini, davacının uyuşmazlık konusu mal ve hizmetlerde herhangi bir kullanımının bulunmadığını, taraf markalarının benzer olmadıklarını, markaların bütün olarak algılanmalarının gerektiğini, işaretler arasında görsel ya da işitsel bir benzerlik oluşmadığını, müvekkilinin markası ile davacı markalarının telaffuzlarının ortak dahi olmadığını, görsel olarak da işaretler arasında bir benzerliğin bulunmadığını, müvekkilinin ev aletleri alanında faaliyet gösterdiğini, Dünya çapında “...” markası ile faaliyetlerinin bulunduğunu, müvekkilinin hali hazırda 2011/91270 ve 2011/91280 sayılı “...” ibareli markaların 07. sınıftaki mallarda tescili olduğunu, davacı yanın faaliyet alanlarını tamamen farklı olduğunu, işaretler arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkilinin markalarının pek çok ülkede tescilli olduğunu, dosyaya sundukları delillerden müvekkilinin Dünya çapında belli bir bilinirlik düzeyine ulaştığının ve sektöründe öncü markalardan biri haline geldiğinin görülebileceğini, davacı yan markalarının tanınmış olduğu hususunun yerinde olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2019/06807 sayılı marka başvurusu kapsamında reddine karar verilen 09 ve 11. sınıf malların tamamının davacı yanın önceki tarihli markalarının kapsamında yer alan mallar ile aynı ya da benzer nitelikte mallar olduğu, bununla birlikte davalı tarafça kullanmama def'inin ileri sürüldüğü, yapılan incelemelerde davacı yanın 2011/74718 sayılı markasına yönelik aktif ve ciddi markasal kullanımlarını gösterir delillerin dosya içerisinde mevcut olmadığı gibi yine 2010/39820 sayılı marka kapsamında 11. sınıftaki mallar açısından da dava konusu markanın başvuru tarihinden önceki son beş yılda ciddi ve markasal etki doğurur kullanımlarda bulunduğunun ortaya konulmadığı, dolayısıyla reddine karar verilen 11. sınıf mallar açısından taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılamayacağından bu mallar bakımından karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkmayacağı; 09. sınıf bakımından ise, kullanım ispatına konu olan ve olmayan markaları ile başvuru arasında marka işaretleri arasında özellikle harf dizilimsel benzerliğin yarattığı fonetik ve görsel algılar itibariyle ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimaline yol açacak bir benzerliğin mevcut olacağı; davacı yanın markalarının “yazılım ve askeri sanayi” faaliyetlerinde tanınmış olduğu yorumunda bulunulabileceği, bu durumun benzerliği tespit edilen 09. sınıf mallar açısından karıştırılma ihtimalini pekiştirir nitelikte sonuçlar doğuracağı, bununla birlikte, 11. sınıftaki mallar açısından davacı markalarının tanınırlığının, davacı lehine geniş bir koruma sağlamayacağı, dolayısıyla bu sınıftaki mallar açısından SMK 6/5. maddesindeki koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2019/M-11124 sayılı kararının tescile konu 9. sınıf mallar bakımından iptaline, davaya konu markanın tescile konu 9. sınıf mallar bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markalarının 11. sınıf yönünden benzer olmadığı ve tanınmışlığın 11. sınıf yönünden koruma sağlamayacağı yönündeki tespitlere itirazlarının giderilmediğini, başvuruya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan müvekkilinin 2010/39820 sayılı markasının yoğun şekilde kullanıldığının ispatlandığını, müvekkilinin markasının (T/03358) 12.12.2019 tarihinde tanınmış marka olarak tescil edilmişse de, müvekkili markasının tescil öncesinde de tanımış olarak kabul edilmesine bir engel bulunmadığını, müvekkilinin savunma sanayi dışında da teknolojiler geliştirdiğini, tanınmış markaların tüm sınıflarda koruma sağlayacağını, başvurunun SMK'nın 6/5. maddesi uyarınca da reddinin gerektiğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Kurumu vekili istinaf başvuru dilekçesinde, tarafların markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, bir bütün olarak bıraktığı genel izlenim ve kompozisyon itibariyle, başvurunun itiraza mesnet markaya yaklaşmadığını, markaların kapsamındaki malların da titiz tüketicilere hitap etmesi nedeniyle, markaların karıştırılmayacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, tarafların itirazına rağmen ek rapor alınmadığını, davacının sunduğu delillerin markalarının kullanıldığını ispata yeterli olmadığını, 2010 tarihli markanın SMK'nın 6/1. maddesi anlamında incelemede dikkate alınmaması gerektiğini, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunmadığını, müvekkili markasının dünya çapında kullanıldığını, müvekkili markasının uzun yıllardır davacı markaları ile bir arada var olduğunu ve tanınmış marka vasfı taşıdığını, bu durumun da markaların karıştırılmasını önleyeceğini, itiraza mesnet markaların ise tanınmış olmadıklarını, tanınmışlığın YİDK aşamasında itiraz olarak ileri sürülmediğini, SMK'nın 6/5. maddesine ilişkin delil sunulmadığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK marka kararının İptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." harflerinin aynı dizilimle yer alması nedeniyle taraf markaları arasında yüksek düzeyde görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, başvuru kapsamındaki 09 ve 11. sınıf malların da itiraza mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, ancak davalı şirket tarafından işlem dosyasında ve eldeki yargılama sırasında kullanım ispatı talebinde bulunduğu, davacı şirketin 11. sınıfı kapsayan 2010/39820 sayılı markasını bu sınıfta kullandığını ispatlayamadığı, bununla birlikte davacı markalarının 09. sınıf yönünden ciddi biçimde kullanıldığına dair delil sunulmuş olup, davacı şirketin "..." esas unsurlu ve kullanım ispatı talebine konu olmayacak, 09. sınıf malları kapsayan markalarının da mevcut olduğu, bu hale göre taraf markaları arasında 09. sınıf mallar yönünden SMK'nın 6/1. maddesi uyarınca ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, başvurunun sonundaki "..." harflerinin iltibası önleyici mahiyette olmadığı, nitekim Yargıtal 11. Hukuk Dairesinin 24.02.2020 tarih ve 2019/3744 E.-2020/1956 K. sayılı kararında "..." markasının "..." markası ile benzer bulunduğu, öte yandan, davacı markalarının tanımışlığının kabulünde dahi bu tanınmışlığın SMK'nın 6/1. maddesi ile sağlanan korumayı genişletmeyeceği anlaşılmakla, davacı, davalı ... Kurumu ve davalı ... ... ... vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı ve davalılar ... Kurumu, ...  vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca taraflardan ayrı ayrı alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı yatırılan 80,70. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,9‬0. TL'nin taraflardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına, 

3. İstinaf aşamasında taraflar tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 16/07/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 18/07/2024

Başkan

...

Üye

...

Üye

...

Katip

...