Karar Detayı

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2022/1141 - 2024/1247

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1141

KARAR NO : 2024/1247

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2021

NUMARASI : 2020/80 E. - 2021/330 K.

DAVACI :

VEKİLİ :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/10/2021 Tarih ve 2020/80 Esas - 2021/330 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı tarafın 2019/04660 sayılı “... ...” markasının tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 26.12.2019 tarih ve 2019-M-11211 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin markalarını 05, 29, 30 ve 32. sınıf mallarda kullandığını, dava konusu başvurunun da aynı sınıfları kapsadığını, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili markalarının uzun yıllardır kullanılmakta olduğunu, tanınmışlığının ve ayırt ediciliğinin bulunduğunu, davalının başvurusunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek, Türkpatent 2019-M-11211 sayılı YİDK kararının iptalini ve diğer davalının 2019/04660 sayılı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, ''...'' ibaresinin tek başına ayırt ediciliğinin olmadığını, ''...'' markasında vurgunun bu kelimede bulunduğunu, müvekkiline ait markada ise vurgunun sonda yer alan ''...'' kelimesi üzerinde olduğunu, müvekkiline ait markada şekilsel olarak da ayırt edici özelliklerin bulunduğunu, ''...'' kelimesinin göze çarptığını, ''...'' ibaresinin davacıya özgü bir ifade olmadığını, işaretler arasında karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını, ayrıca müvekkiline ait markanın 35. sınıfta tescil edilmek istenildiğini, davacı markalarında bu sınıfın yer almadığını, davacı yanın “...” markasının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu markaların hizmet sınıflarının benzer olduğu, markalar arasında emtia benzerliğinin bulunduğu, benzer tüketici kitlelerine hitap ettiği, görsel olarak davalının markasının ''... ...'' şeklinde, davacının markasının ise ''... ...'' vs şeklinde olduğu, ''...'' ibaresinin markalarının esaslı unsuru olarak kullanıldığı, markaların ''...'' ibaresi dışında bir ortaklık taşımadığı, söz konusu ibarenin ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, tüketici nezdinde karıştırılma ve ilişkilendirilme ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, markaların ayniyet derecesinde görsel, işitsel ve anlamsal açıdan benzer olduğunu, markaların tüketici üzerinde bıraktığı genel izlenimin benzer bulunduğunu, her ne kadar ''...'' ibaresi doğrudan bir anlam ifade etmese de bilinirliği ve tanınırlığı ile ayırt edici hale geldiğini, ayırt ediciliğinin ortalama tüketici nezdinde sağlandığını, marka ibarelerinin karıştırılma olasılığının yüksek olduğunu, sicilden terkini istenen markanın 35. sınıfa tescil edildiğini, markalar arasında mal ve hizmet benzerliğinin de bulunduğunu, müvekkili şirketin davaya konu ''...'' markasını kullanarak seri marka oluşturmayı hedeflediğini, tüketici nezdinde davalının markasının müvekkili şirkete ait markayla ilişkilendirilme ihtimalinin bulunduğunu, keza yerel mahkemece aldırılan bilirkişi raporuna süresinde itiraz edildiğini ve dosyanın ek rapor aldırılmak üzere yeniden bilirkişiye tevdiinin veya yeni bir bilirkişi heyeti seçilerek değerlendirmenin yaptırılmasınının talep edildiğini, ancak bu talebin yerel mahkemece değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu ve bu rapora dayanılarak hüküm kurulduğunu, bu hususun usule, yasaya ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı bulunduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamına göre, davalının "..." ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğu, başvurunun ilanı üzerine davacı şirket tarafından "..." asıl unsurlu markalara dayalı olarak başvuruya itiraz edildiği, davacının itirazının reddedildiği, davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olup, davacı tarafın istinaf itirazları gözetildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlık, başvuru markası ile itiraza mesnet markalar arasında benzerlik bulunup bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/3, 8/4, 8/5. maddesi koşullarının oluşup oluşmadığı ile başvurunun kötüniyetle yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun geçici 1. maddesi yollamasıyla somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde; dava konusu başvurunun "..." ibaresinden oluştuğu, davacının itiraza mesnet markaların ise yalnızca "..." ibaresiyle ve bu ibareye eklenen kelimeler ile oluşturulduğu, "..." ibaresinin "..." ibaresiyle birleşerek yeni ve anlamlı bir kelime oluşturmadığı, ortalama tüketiciler tarafından "..." ve "..." şeklinde iki farklı kelime olarak algılanacağı, "..." ibaresinin kapsamda bulunan hizmetler için tanımlayıcı ve tasviri niteliği olmadığı, bu ibarenin ayırt edicilik taşıdığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 01.04.2019 tarih ve 2018/923 E.- 2019/2475 K. sayılı ilamının da bu yönde bulunduğu, bu hale göre başvuru ile davacının "..." esas ibareli markaları arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, zira başvuru markasının davacının itiraza mesnet markalarından yeterince farklılaşmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 26.09.2018 tarih ve 2016/14718 E.- 2018/5701 K. sayılı kararında "... ..." ibareli markanın davacının "..." esas unsurlu markalarıyla benzer bulunduğu anlaşılmış ve 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşullarının oluştuğu kanaatine ulaşılmıştır.

Ancak 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin somut uyuşmazlığa uygulanabilmesi için karşılaştırılan markaların kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği şartının da gerçekleşmesi gerekmektedir. Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden, davalının dava konusu marka başvurusu kapsamında yer alan 35/son müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların bir araya getirilmesi hizmetlerinin kapsamında yer alan 29., 30. ve 32. sınıflara dahil malların satış hizmetlerinin davacı adına tescilli 2017/75381, 2017/75385, 2014//89613, 2014/89643, 2015/33379, 2016/90773, 2011/99361, 2011/100893, 2004/25380 sayılı markalarının kapsamındaki mallarla benzer olduğu, zira karşılaştırılan mal ve hizmetlerin dağıtım kanallarının, kullanım yöntemlerinin, hedeflenen halk kesimlerinin aynı olduğu, birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliklerinin de bulunduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacı vekili, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi anlamında tanınmışlık itirazında bulunmuş ise de, davacının itirazına mesnet "..." esas unsurlu markalarının tanınmış marka olduğunun dosya kapsamına göre ispatlanamadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinin koşullarının davacı yararına oluşmadığı, diğer yandan 556 sayılı KHK'nın 8/5. madde koşulları ile 556 sayılı KHK'nın 8/3. madde koşullarının da bulunmadığı, başvurunun kötüniyetle yapıldığını da ileri sürmüş ise de bu hususun da kanıtlanamadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu bildirildiğinden, Dairemizce de bu konuda bilirkişi raporu alınmasına gerek görülmemiştir.

Bu itibarla mahkemece, yukarıda belirlenen taraf markaları arasında iltibas koşularının oluşması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve davanın kısmen kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b. 2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 14/10/2021 gün ve 2020/80 Esas .  2021/330 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

2. Davanın KISMEN KABULÜ ile; YİDK’nın 2019. M. 11211 sayılı kararının; 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat.Hazır çorbalar, bulyonlar.Zeytin, zeytin ezmeleri.Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil).Yenilebilir bitkisel yağlar.Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar.Kuru yemişler.Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin.Yumurtalar, yumurta tozları.Patates cipsleri.Kahve, kaka o; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.Makarnalar, mantılar, erişteler.Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.Bal, arı sütü, propolis.Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar.Mayalar, kabartma tozları.Her türlü un, irmikler, nişastalar.Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.Çaylar, buzlu çaylar.Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.Sakızlar.Dondurmalar, yenilebilir buzlar.Tuz.Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç.Pekmezİşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar.Ormancılık ürünleri.Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar.Hayvan yemleri.Malt (insan tüketimi için olmayan).Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu.Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar.Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri.Alkollü içecekler (biralar hariç): Şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller.Tütün, çiğneme tütünleri, sigaralar, purolar.Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, tütün içenlere mahsus malzemeler: pipolar, puro ve sigara ağızlıkları, küllükler, tütün kutuları, sigara sarmak için aletleri, sigara kağıtları, nargileler, çakmaktaşları, çakmaklar, elektronik sigaralar ve bunlarla kullanılan kartuşlar.Kibritler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” yönünden İPTALİNE,

3. Dava konusu 2019/04660 sayılı markanın 02.03.2020 tarihinde davalı Veysel Altuntaş adına tescil edildiği anlaşıldığından, yukarıda anılan hizmetler bakımından HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE ve SİCİLDEN TERKİNİNE, 

4. Fazlaya ilişkin istemlerin REDDİNE,

5. Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 427,60. TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 59,30. TL harcın mahsubu ile bakiye 368,30. TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

6. Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 25.500,00. TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

7. Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 25.500,00. TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 

8. Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 500,00. TL bilirkişi ücreti, 57,50. TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 106,50. TL tebligat masrafı, 220,70. TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 884,70. TL yargılama giderinin, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1/2 kabul edilerek, bu orana tekabül eden 442,35. TL'ye, 59,30. TL başvurma harcı, 59,30. TL peşin harç tutarı eklenerek oluşan toplam 560,95. TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,  

9. Davalılar tarafından ilk derece ve istinaf aşamasında yargılama gideri yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 

10-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen davacıya iadesine (HMK m.333),

11-Davacıdan peşin olarak alınan 80,70-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

12-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 05/07/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/07/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.