Ankara BAM 20. HD 2022/998 E. 2024/1120 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2022/998 - 2024/1120

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/998

KARAR NO : 2024/1120

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK

MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2022

NUMARASI : 2021/231 E. - 2022/57 K.

DAVACI

VEKİLİ

DAVALI

DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/02/2022 tarih ve 2021/231 Esas - 2022/57 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, müvekkilinin bu karara karşı yaptığı itirazının da dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, oysa müvekkili şirketin YEK-G sistemi ve piyasasını kuran, işleten firma olduğunu, YEK-G’nin “Yenilenebilir enerji kaynak garanti piyasası (YEK-G piyasası) YEK-G sistem kullanıcıları arasında, YEK-G belgesinin elektrik enerjisi ile birlikte veya elektrik enerjisinden bağımsız olarak alış-satışının gerçekleştirildiği YEK-G ikili anlaşması piyasası ile piyasa işletim lisansına sahip merkezî bir aracı tüzel kişilik tarafından organize edilip işletilen organize YEK-G piyasasını” ifade ettiğini, piyasada, tüketicilerin kullandığı elektriğin yenilenebilir enerji kaynaklarından üretildiği sertifikayla garanti edildiğini, elektrik tedarikçilerinin YEK-G sertifikalarını organize piyasadan veya ikili anlaşmalar yoluyla alabileceklerini, fakat ikili anlaşmaları EPİAŞ'a bildirme yükümlülüğü bulunduğunu, tedarikçilerin, YEK-G belgelerini nihai tüketicilere kendi iletişim kanalları veya faturalar üzerinden ifşa ederek, sunduğu elektriğin yenilenebilir enerji kaynaklarından üretildiğini kanıtladıklarını, "Yeşil Tarife(YETA)" nin Elektrik Piyasası Kanununun 17’nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında, yenilenebilir enerji kaynaklarının desteklenmesi amacıyla Kurul tarafından belirlenen tarifeyi ifade ettiğini, "..." adının enerji sektöründe kullanılan ve bilinen bir isim olduğunu, tarifeyi kullanmak isteyen elektrik tüketicilerinin, ilgili tedarik şirketine yazılı başvuruda bulunarak "Yeşil Tarife"ye geçebileceklerini, "Yeşil Tarife"nin yenilenebilir enerji kullanımı teşvik etmeye ve yaygınlaştırmaya yönelik bir tarife olduğunu ileri sürerek, 2021-M-4566 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu markanın, başvuru kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler açısından, iktisadi kaynak göstermeye yeterli bir ayırt edicilik fonksiyonunun bulunmadığı, dava konusu başvurunun herkesin kullanımına açık kalması gereken “dönüştürülebilir enerji” ile ilgili bir kavram olduğu, dolayısıyla SMK'nın 5/1-b maddesi kapsamında kalan bir işaret olduğu, ayrıca reddedilen mal ve hizmetlerden 04, 07, 09 ve 11. sınıftaki mallar ile 40. sınıftaki “enerji üretimi hizmetleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri” açısından da anılan mal ve hizmetlerin ekolojik ve çevre dostu, geri dönüştürülebilir nitelik/özelliklerinin mevcut olabileceği, başka bir ifadeyle ilgili mal ve hizmetlerin bir özelliğini gösterir bir işaret olarak algılanabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, müvekkilinin EPDK'dan aldığı lisans kapsamında piyasa işletim faaliyetine başladığını, "Yeşil Tarife"nin yenilenebilir enerji kullanımı teşvik etmeye ve yaygınlaştırmaya yönelik bir tarife olduğunu, elektrik ihtiyacını yalnızca yenilenebilir enerji kaynaklarından üretilen elektrikle karşılamak isteyen tüketiciler için geliştirildiğini, "Yeşil Tarife"nin aynı zamanda çevre ve doğa temelli bir sosyal sorumluluk özelliği taşıdığı, bu sebeple bu sistemin "..." olarak ta anıldığını, dava konusu başvurunun SMK'nın 5/1-b-c bentleri gereğine tescili engeli bulunmadığını, dava konusu ibarenin tescil edilmesinde kamu yararının bulunduğunu, müvekkil Şirketin işlettiği piyasaların bir nevi ismi olan ilgili markanın ülkemizde yenilebilir enerjiden üretilen elektriğin kullanımını teşvik edeceğini, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nca desteklenen "..." adının enerji sektöründe kullanılan ve bilinen bir isim olduğunu, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, müvekkilinin Türkiye'de tek Piyasa İşletmecisi olması sebebiyle ilgili ibarenin karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvurunun "..." ibaresinden oluştuğu, başvuruda başkaca kelime ve şekil unsurunun bulunmadığı, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere "..." ibaresinin yenilenebilir enerji üretiminin teşvik edildiğini ve desteklendiğini gösteren bir belgenin adı olduğu, esasen bu hususun davacının da kabulünde olduğu, bu hali dava konusu başvurunun tescili istenen tüm mal ve hizmetler bakımından SMK'nın 5/1-b maddesi anlamında ayırt ediciliği bulunmadığı gibi 04, 07, 09 ve 11. Sınıftaki mallar ile 40. Sınıftaki “enerji üretimi hizmetleri, jeneratörlerin kiralanması hizmetleri” yönünden de SMK'nın 5/1-c maddesi uyarınca tanımlayıcı olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60. TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70. TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 346,90. TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 

3. İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,

4. İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 10/06/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 14/06/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.