Ankara BAM 20. HD 2021/1910 E. 2024/103 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No: 2021/1910 - 2024/103

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1910

KARAR NO : 2024/103

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK

MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2020

NUMARASI : 2017/350 E. - 2020/293 K.

DAVACILAR

VEKİLİ

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2020 tarih ve 2017/350 Esas - 2020/293 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacılar ve davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacılar vekili, davalı Şirketin 2015/99081 sayılı ve "...+ şekil" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının TÜRKPATENT YİDK'ın 2016-M-12018 sayılı kararı ile nihai olarak reddine karar verildiğini, oysa müvekkilleri ile davalı Şirket arasında "..." ibaresinin kullanımı konusunda 1992 yılından bu yana hukuksal ihtilaf bulunduğunu, müvekkilinin ticari unvan ve markasına yapılan hukuksuzluklara karşı ilk andan itibaren karşı çıktığını, hukuki mücadelesini sürdürdüğünü, taraflar arasında yaşanan tüm bu hukuksal mücadelede mahkemelerin müvekkili lehine karar verdiğini, fakat davalı tarafın kötü niyetle ve kanun boşluklarından yararlanarak "..." markasını kullanmaya devam ettiğini, yeni davaların açıldığını, mahkemelerin davalının "..." ibareli unvan ve fiili kullanımını engelleyici kararlar verdiğini, "..." markasının gerçek hak sahibinin müvekkilleri olduğunu, dava konusu markanın müvekkillerine ait tescilli/tescilsiz markalarının devamı, serisi olarak algılanacağını, davalı taraf aleyhine sonuçlanan her dava sonrası davalı Şirketin kötü niyetle yeni marka başvuruları yaptığını, dava konusu başvurunun da bunlardan bir tanesi olduğu ileri sürerek, 2017-M-6820 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraf markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerliğin bulunmadığını, markalarda ortak olarak yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, davalı Şirketin "... " ibareli başka markalarının da bulunduğunu, kötü niyet iddialarının ispatlanamadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkili şirketin “...” ve “...” esas unsurlu markaları uzun yıllardan bu yana adına tescil ettirerek, kullanımla ayırt edicilik kazandırdığını, müvekkili Şirkete ait olan markada davacılar tarafından iddia edildiği gibi “...” ibaresinin tek başına yer almadığını, dava konusu başvurunun bir bütün olarak davacıların markalarından farklı olduğunu, iki markanın birbirleri ile karıştırılma olasılığı bulunmadığını, davacılardan herhangi bir tarafından açılıp karara bağlanıp kesinleşen hükümsüzlük kararı olmadığını, müvekkili şirketin değil, davacı tarafın huzurdaki dava, iddia ve beyanlarında kötü niyetli bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacı adına tescilli markalar ile davalının "..." esas ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil olarak ortalama tüketicileri ve 41. sınıf yönünden bilinçli tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı veya dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yada markada ayırıcı unsur bulunmadığından bilinçli tüketici kitlesinin yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davalının "..." markasını gördüğünde bunun davacının mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayabileceği, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu, taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunduğu, davacının üstün hak ve tanınmışlık gibi iddialarının davanın esasına kartı sağlamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK'ın 2017-M-6820 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili, davacılara ait "..." ibaresini taşıyan markaların ayırt edici niteliğinin düşük olduğunu, dolayısıyla dava konusu markaların karıştırılamayacağını, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin koşullarının bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkilinin "..." ibareli ve esas unsurlu markalarını uzun yıllardan bu yana kullandığını ve ayırt edicilik kazandırdığını, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, uyuşmazlık konusu olan 41. sınıf yönünden "..." ibaresinin markalarda ortak olarak yer almasının iltibasa neden olmayacağına dair Yargıtay kararları bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davacılar vekili katılma yolu ile istinaf başvurusunda, davalı Şirketin haksız rekabet ve kötü niyetinin kesinleşen mahkeme kararları ile sabit olduğunu ileri sürerek haksız rekabet ve kötü niyet gerekçeleriyle dava konusu YİDK kararının iptaline ve dava konusu markanın tüm sınıflar için hükümsüzlüğüne iptaline karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE :1-Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı konusu " "...+ şekil"" ibareli marka başvurusu ile davacıların "..." esas ibareli itirazlarına mesnet markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu anlaşılmakla davalılar ... Anonim Şirketi ile ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm istinaf itirazlarının reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

2. Davacılar vekilinin katılma yolu ile istinaf itirazlarının incelenmesine gelince, mahkemece her ne kadar yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, somut uyuşmazlık yönünden asıl tartışılması gereken husus, davalı şirketin başvurusunda kötü niyetli olup olmadığıdır. Gerçekten de İstanbul 1. FSHHM'nin 10.06.2010 tarih ve 2010/60 Esas .  116 Karar sayılı kararını bozan Yargıtay HGK'nın 04.05.2011 tarih ve 2011/11. 59 Esas .  271 Karar sayılı kararından sonra, İstanbul 1. FSHHM tarafından verilen 29.03.2016 tarih ve 2012/82 Esas .  2016/47 Karar sayılı kararında açıkça, "davalının markasal kullanımının en başından beri kötü niyetli olduğu" gerekçesiyle davalı adına tescilli 1998/193134 ve 195160 numaralı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Bu karar da Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.04.2018 tarih ve 2016/9432 Esas .  2018/2605 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Diğer yandan aynı taraflar arasında görülen (... Temel Lisesi. ...) markalarına ilişkin verilen 2018/4611 Esas, 2020/3307 Karar ve 29/06/2020 Tarihli karar ile de, davalının marka tescil başvurusunun kötü niyetli bulunduğu gerekçesi ile verilen karar onanmıştır. Yine davalı şirketin "..." esas unsurlu marka tescil başvurusunda bulunmasının kötü niyetli olacağına dair Yargıtay HGK'nın 29.06.2022 tarih 2020/11. 699 E..  2022/1093 K. sayılı kararı da aynı yöndedir. Bu durumda, davalı Şirketin "..." esas unsurlu markaları kullanmasının en başından beri kötü niyetli olduğu, iş bu davada da davalı Şirketin başvurusunun kötü niyetli bulunduğu kanaatine varılmıştır.   

Bu durum karşısında mahkemece, yukarıda ifade edilen kabul gerekçesinin yanında, davalı şirketin dava konusu marka tescil başvurusunun aynı zamanda kötü niyetli de olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

HMK'nın 353/1-b-2 maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiş, bu yeni karar istinaf kararı olduğundan, istinaf karar tarihinde geçerli bulunan harç ve vekalet ücretine göre hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1. Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ile ... Anonim Şirketi vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1. b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. b. 2 maddesi gereğince kabulü ile Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2020 gün ve 2017/350 E. .  2020/293 K. sayılı kararın KALDIRILMASINA;

3. Davanın  yukarıda açıklanan gerekçe ile KABULÜ ile,  2017. M. 6820 sayılı YİDK kararının İPTALİNE,

4. Davalı Şirket adına tescilli bulunan 2015/99081 sayılı ve "...+ şekil" ibareli markanın HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE ve SİCİLDEN TERKİNİNE

5. Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 427,60. TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 31,40. TL harcın mahsubu ile bakiye 396,20‬.TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

6. Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 25.500,00. TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

   7. Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 1.800,00. TL bilirkişi ücreti, 283,70. TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 38,50. TL tebligat gideri, 162,10. TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı toplamından oluşan 2.284,30. TL yargılama gideri ve 31,40. TL başvurma harcı, 31,40. TL peşin harç tutarı eklenerek oluşan toplam 2.347,10. TL'nin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

   8. Davalı kurum tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderinin uhdesinde bırakılmasına,

   9. Davalı şirket tarafından ilk derece ve istinaf aşamasında yargılama gideri yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

10-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen davacıya iadesine (HMK m.333),

11-Davacıdan peşin olarak alınan 59,30-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

12-Harçlar Kanunu'na göre davalılardan ayrı ayrı alınması gereken 427,60-TL maktu karar ve ilam harcından davalılardan ayrı ayrı peşin olarak alınan 59,30-TL harcın mahsubu ile bakiye 368,30‬.TL'nin davalılardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,

13-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 18/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/02/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.